بر اساس مطالعات طولانی مدتی که درباره شخصیت انجام گرفته مشخص شده برخی از اصلی ترین اجزای شخصیت هر فرد در طول زندگیش ثابت باقی می ماند. سه جنبه ای از شخصیت ما که با گذشت سن تمایل به تغییر دارند سطح اضطراب، دوستی و صمیمیت و نیز اشتیاق برای تجربیات نو هستند.

به گفته محققی به نام پل تی. کوستا جونیور، هیچ شواهدی مبنی بر این که شخصیت کلی ما با افزایش سنمان تغییر می کند وجود ندارد. آن چه که در طول زندگیمان تغییر می کند نقش های ما و مسایلی است که بیشتر برایمان اهمیت پیدا می کنند. افراد ممکن است فکر کنند با افزایش سنشان شخصیتشان تغییر کرده، اما این عادات، توان و سلامتی، مسئولیت ها و موقعیتشان است که تغییر کرده، نه شخصیت بنیادین آنها.
صفات و ارزش ها دو بعدی هستند که شخصیت آدم ها را با هم متفاوت می کنند. شخصیت ویژگی های منحصر به فرد و نسبتاً پایداری از احساسات، افکار و رفتار است که هر فرد از خود نشان می دهد. پنج بعد بزرگ شخصیت )باز بودن، وجدان، برونگرایی، سازگاری و روان نژندی (در مقابل ثبات عاطفی)) صفات مهمی هستند. بقیه که به ویژه به رفتار کار مرتبطند عبارتند از خود کارآمدی، عزت نفس، نظارت اجتماعی و فعال بودن.