نهنگ‌های قاتل دروغین، پستاندارانی آبزی هستند که در آب‌های گرم و معتدل سراسر جهان یافت می‌شوند. آنها بیشتر وقت خود را در اعماق دریا می‌گذرانند، اما گاهی اوقات به مناطق ساحلی نیز سر می‌زنند. نام علمی آنهاPseudorca crassidensاست که از کلمه یونانی "Pseudes" به معنای "دروغین" گرفته شده. این نام‌گذاری به دلیل شباهت جمجمه آنها با نهنگ‌های قاتل واقعی صورت گرفته است. نهنگ‌های قاتل دروغین، سومین گونه بزرگ دلفین‌ها در جهان به شمار می‌روند.
گیگانتوپیتکوس، به معنی "میمون غول پیکر"، بزرگترین نخستی‌سانی بود که تا به حال روی زمین زندگی کرده است. تصور کنید گوریلی ۱۰۰۰ پوندی در گوشه‌ای از موزه تاریخ طبیعی نشسته باشد! این موجود باستانی، گرچه به اندازه کینگ کونگ افسانه‌ای نبود، اما به مراتب از یک گوریل معمولی بزرگتر و سنگین‌تر بود.
جراح ماهی آبی، با رنگ‌های چشم‌نواز و رفتارهای جالب، یکی از محبوب‌ترین ماهی‌های آکواریومی در جهان است. شهرت این ماهی پس از اکران انیمیشن‌های «در جستجوی نمو» (Finding Nemo) در سال 2003 و دنباله‌ی آن، «در جستجوی دوری» (Finding Dory) در سال 2016 به طور چشمگیری افزایش یافت. این موجودات زیبا بومی مناطق هند و اقیانوس آرام هستند و معمولاً در گروه‌های کوچک در صخره‌های مرجانی استرالیا، فیلیپین، اندونزی، سریلانکا و شرق آفریقا یافت می‌شوند.
بسیاری از مردم، تکامل نخستی‌ها (پریمات‌ها) را با نگاهی انسان‌محور بررسی می‌کنند و بیشتر بر روی هومینیدهای (انسان‌تباران) دوپا و دارای مغز بزرگ که میلیون‌ها سال پیش در جنگل‌های آفریقا زندگی می‌کردند، تمرکز دارند. اما واقعیت این است که نخستی‌ها – دسته‌ای از پستانداران بزرگ‌جثه که نه تنها شامل انسان و هومینیدها، بلکه میمون‌ها، کپی‌ها، لمورها، بابون‌ها و شب‌دوست‌ها (تارسیرها) نیز می‌شوند – تاریخ تکاملی بسیار عمیقی دارند که به دوران دایناسورها برمی‌گردد.
شاید اگر ایکیتیوسوروس را با یک ماهی تُن باله‌آبی اشتباه بگیرید، چندان هم جای تعجب نباشد. این خزنده دریایی با بدنی براق، باله‌ای پشتی و دمی دوشاخه و هیدرودینامیک، شباهت شگفت‌انگیزی به ماهی‌ها داشت. این تشابه، نمونه‌ای از فرگشت همگرا است؛ پدیده‌ای که در آن موجودات غیرمرتبط که در محیطهای مشابه زندگی می‌کنند، ویژگی‌های ظاهری یکسانی پیدا می‌کنند.
دینوکیروس سال‌ها یکی از مرموزترین دایناسورهای دوران مزوزوئیک بود. اما کشف اخیر دو فسیل جدید، پرده از رازهای این موجود شگفت‌انگیز برداشت. در ادامه، به ۱۰ نکته جالب درباره دینوکیروس می‌پردازیم.
در دنیای دیرینه‌شناسی، نام‌گذاری یک گونه جدید از جانوران منقرض‌شده، اغلب مسیری طولانی و پر فراز و نشیب است. "اسب سپیده‌دم" یا "ائوهیپوس" (Eohippus) که با نام "هیراکوتیریوم" (Hyracotherium) نیز شناخته می‌شود، نمونه‌ای بارز از این چالش است. این اسب ماقبل تاریخ برای اولین بار توسط ریچارد اوون، دیرینه‌شناس مشهور قرن نوزدهم، توصیف شد. او به اشتباه این جانور را جد اولیه "خرگوش کوهی" (Hyrax)، پستانداری کوچک با سم، تصور کرد. به همین دلیل، در سال 1876، نام "هیراکوتیریوم" را بر آن نهاد که در زبان یونانی به معنای "پستاندار شبیه خرگوش کوهی" است.
داستان تکامل حیات، از دیدگاه بسیاری از متخصصان، این‌گونه روایت می‌شود: ماهی‌ها به چهاراندامان، چهاراندامان به دوزیستان و دوزیستان به خزندگان تکامل یافتند. البته این یک ساده‌سازی بزرگ است، چرا که برای مثال، ماهی‌ها، چهاراندامان، دوزیستان و خزندگان برای ده‌ها میلیون سال در کنار هم وجود داشته‌اند. اما این روایت، برای اهداف ما کافی خواهد بود. برای بسیاری از علاقه‌مندان به حیات ماقبل تاریخ، آخرین حلقه این زنجیره از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، چرا که دایناسورها، پتروسورها و خزندگان دریایی دوران مزوزوئیک، همگی از خزندگان اجدادی منشأ گرفته‌اند.
آفتاب‌پرست‌ها با توانایی‌های خارق‌العاده‌ای مثل چشم‌های چرخان مستقل، زبان چسبناک پرتاب‌شونده، دم‌های گیرنده و تغییر رنگ منحصربه‌فرد، گویی موجوداتی فضایی هستند. در این مطلب، به ۱۰ حقیقت جالب و خواندنی درباره این موجودات شگفت‌انگیز می‌پردازیم، از ریشه نامشان گرفته تا توانایی دیدن نور فرابنفش.
چند سال پیش، مقاله‌ای با عنوان تکان‌دهنده "هم‌نوع‌خواری در دایناسور ماداگاسکاری ماجونگاتولوس آتوپوس" در مجله معتبر علمی Nature منتشر شد. در این مقاله، محققان از کشف استخوان‌های مختلف ماجونگاتولوس خبر دادند که آثار گازگرفتگی‌هایی به اندازه دندان‌های یک ماجونگاتولوس دیگر بر روی آنها دیده می‌شد. تنها توضیح منطقی این بود که این ددپای ۲۰ فوتی و یک تنی، از همنوعان خود تغذیه می‌کرده است؛ یا برای تفریح، یا به دلیل گرسنگی شدید.
پلاتئوسوروس، یک دایناسور گیاهخوار کوچک تا متوسط‌الجثه بود که در اواخر دوره تریاس و اوایل دوره ژوراسیک زندگی می‌کرد. این دایناسورها که گاهی اوقات روی دو پا راه می‌رفتند، نیای دوری برای سوروپودها و تیتانوسورهای غول‌پیکر در دوران مزوزوئیک بعدی محسوب می‌شوند.
میلیون‌ها سال پیش، پستانداران کیسه‌دار تنوع و اندازه‌های بسیار بزرگ‌تری نسبت به امروز داشتند و علاوه بر استرالیا، در آمریکای جنوبی نیز زندگی می‌کردند. در ادامه با تصاویر و اطلاعات دقیق بیش از دوازده گونه منقرض‌شده یا ماقبل تاریخ این موجودات، از آلفادون تا زیگوماتوروس، آشنا خواهید شد.