جنگ سایبریانواع مختلف حملات سایبری دهه ها است كه در جهان به وقوع می پیوندد. منتها ظرف چند سال گذشته این یورش ها به شكل بسیار خطرناكی صورت می گیرد. به طوری كه شاهد یورش هایی هستیم كه از سوی كشورهایی برضد ملت های دیگر صورت می گیرد. نمونه این حملات حمله با كرم استاكس نت است.
دكتر رندال آر دیپرت كارشناس اخلاق نظامی می گوید كه ما دلایل خوبی برای نگرانی داریم. چراكه در قوانین جنگی و نیز اخلاق عرفی از حملات سایبری تقریباً هیچ صحبتی به میان نیامده.
وی می گوید:«اصرار بر نابودی پایگاه داده ها، سیستم های ارتباطی و شبكه های نیرو، دزدی از سیستم های بانكی، تاریك كردن شهرها، ضربه زدن به كارخانجات و زیرساخت های حفظ سلامت و ... با استفاده از حملات سایبری به اندازه كافی بد است. اما برخلاف جنگ های متداول، هیچ چیزی نزدیك به كنوانسیون ژنو برای جنگ سایبری وجود ندارد. هیچ مرزی برای این حملات مشخص نشده. هیچ مقاوله نامه ای هم وجود ندارد كه استانداردهایی را در قوانین بین المللی برای چگونه انجام گرفتن یا نگرفتن چنین جنگ هایی قرار دهد.»
به گفته وی اصطلاحاتی مثل حمله سایبری و جنگ سایبری مشخصه ها و پیامدهای متفاوتی دارند. اما با وجود این كه از یكدیگر متمایزند از سوی بسیاری جا به جا مورد استفاده قرار می گیرند.
دیپرت به چند نمونه از میان نمونه های بسیاری كه در زمینه جنگ های سایبری وجود دارد اشاره می كند كه از جمله آنها انجام حملات سایبری روسیه به استونی و گرجستان و حملات خوب سازماندهی شده چین به اهداف شركتی یعنی گوگل و جی میل و نیز حملات كرم استاكس به بعضی از كشورها است.
البته ایجاد خسارت های عمدی سایبری دهه ها است كه گریبان فضای مجازی را گرفته است. این صدمات عمدتاً از سوی افراد غیرسیاسی و هكرها كه به دنبال ایجاد هرج و مرج در فضای سایبر هستند وارد می شود. به اینها می توان عاملان جاسوسی سایبری صنعتی كه انگیزه اقتصادی دارند را هم افزود.
ایده هایی هم درباره این كه در نتیجه این حملات چه رخ می دهد وجود دارد. اما برای سناریوهای احتمالی، استدلال های اخلاقی و مثال های سرراستی كه ما را راهنمایی كند وجود ندارد.
دیپرت می گوید:«برای مثال در قوانین جنگ سنتی مواردی مثل كشتن یا مجروح كردن اهداف انسانی و یا نابودی ساختارهای فیزیكی مشخصاً بیان شده است. اما هیچ قانون یا محدودیتی برای صدمات سایبری یا نرم كه به اهداف انسانی و ساختارهای فیزیكی «به صورت شیء» صدمه نمی زند وجود ندارد. درحالی كه تخریب عمدی یا منحرف كردن داده ها یا الگوریتم ها هم می تواند به انسان ها، ماشین ها یا محیط زیست زیان وحشتناكی وارد كند. زیانی كه گریبان سیستم های كاملاً غیرنظامی را می گیرد و در دوره های طولانی زمانی به جمعیت یك كشور صدمه می زند.»
نگرانی دیگر از ناحیه اینترنت است كه بیشتر زیرساخت های اطلاعات دفاعی و اقتصادی را مقابل حملات سایبری آسیب پذیر كرده است.
دیپرت این شرایط را با سال های اولیه جنگ سرد مقایسه می كند. یعنی زمانی كه ایده های اندكی درباره این كه قدرت های اتمی چگونه از لحاظ تهاجمی یا دفاعی باید سلاح هایشان را مورد استفاده قرار دهند وجود داشت.
به گفته وی آن چه كه ما امروز نیاز داریم و آن چه كه اساتید، كاركنان حوزه نظامی و حكومت ها باید انجام دهند سیاستگذاری و تدوین استراتژی هایی است كه جنگ سایبری را پوشش دهد. همچنین لازم است مفاهیم و اصول اخلاقی ای برای جنگ سایبری مطرح شود. و همچنین بعضی موافقت نامه ها انجام شود برای این كه چنین جنگ هایی موضوعی برای قانون عرفی و بین المللی باشد.
دیپرت می گوید:«من پیش بینی می كنم كه آن چه ما امروز ما با آن مواجهیم یك جنگ سرد سایبری طولانی است كه مشخصه اش وارد آمدن خسارت های محدود ولی مكرر به سیستم های اطلاعاتی است. این در حالی است كه ملت ها، شركت ها و ... این سلاح ها را آزمایش می كنند و احساس می كنند كه این سلاح ها راهی به سوی دست یافتن به نوعی توازن است.»