مجسمه مسیح منجی در برزیل، یک نماد جهانی است. این مجسمه که بر فراز کوه کورکووادو قرار گرفته و مشرف به شهر ریو دو ژانیرو است، شهرتی فراتر از مرزها دارد. مردم محلی آن را "کریستو ردنتور" می‌نامند، در حالی که انگلیسی زبان‌ها آن را "مجسمه مسیح منجی" یا به اختصار "مسیح منجی" می‌خوانند. حتی برخی از متخصصان مجسمه‌سازی، آن را "مجسمه کورکووادو" می‌نامند. صرف نظر از نام، طراحی معماری و ساخت این مجسمه، همواره چشمگیر و قابل توجه بوده است.
در سال 2007، مجسمه مسیح منجی به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید جهان انتخاب شد و مجسمه آزادی در بندر نیویورک را که تنها یکی از 21 فینالیست بود، شکست داد. اگرچه مجسمه برزیلی به اندازه مجسمه آزادی قدمت ندارد و از آن کوچک‌تر است، اما حضور آن بسیار فراگیرتر به نظر می‌رسد. مسیح منجی در سراسر این شهر آمریکای جنوبی حضور دارد، در حالی که مجسمه آزادی به سرعت در خیابان‌های نیویورک فراموش می‌شود.
ارتفاع کریستو ردنتور تنها 38 متر (با احتساب پایه) است. ساخت این مجسمه، از جمله کلیسای کوچکی که در داخل پایه آن قرار دارد، پنج سال به طول انجامید و در 12 اکتبر 1931 افتتاح شد. بنابراین، حتی مجسمه بسیار قدیمی‌ای هم نیست. پس چرا مجسمه مسیح منجی برای ما اهمیت دارد؟ حداقل پنج دلیل خوب برای این موضوع وجود دارد.
نکات کلیدی - مجسمه مسیح منجی به خاطر ابعاد بزرگ و طراحی زیبایش مشهور است.
- این مجسمه نماد اعتقادات مسیحی است، با بازوهای باز که یک صلیب قدرتمند را تشکیل می‌دهند.
- ساخت این مجسمه بر روی یک کوه، مهارت‌های مهندسی و همکاری شگفت‌انگیزی را نشان می‌دهد.
1. تناسب و مقیاس
مسیح در این مجسمه، شکل یک انسان را به خود گرفته، با تناسبات انسانی طراحی شده اما در ابعادی فراتر از انسان معمولی. از دور، مجسمه به شکل یک صلیب در آسمان دیده می‌شود. از نزدیک، بزرگی و عظمت مجسمه، بیننده را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این دوگانگی در تناسبات، برای روح انسان جذاب و فروتن‌کننده است. یونانیان باستان به قدرت تناسب و مقیاس در طراحی آگاه بودند. اگرچه لئوناردو داوینچی ممکن است هندسه مقدسِ شکل انسان ویترویوسی را با بازوهای باز در دایره‌ها و مربع‌ها، محبوب کرده باشد، اما این معمار مارکوس ویترویوس (81 قبل از میلاد – 15 میلادی) بود که تناسبات فرم انسانی را مشاهده و مستند کرد – خیلی قبل از تولد عیسی مسیح. نمادگرایی مرتبط با صلیب لاتین مسیحی عمیق است، اما طراحی ساده آن را می‌توان به یونان باستان ردیابی کرد.
2. زیبایی‌شناسی
این مجسمه، زیبایی را هم در طراحی و هم در مواد به کار رفته تداعی می‌کند. بازوهای گشوده، شکل مقدس صلیب لاتین را ایجاد می‌کنند - یک تناسب متعادل که نه تنها چشم انسان را خشنود می‌کند، بلکه احساسات قوی را به عنوان شمایل‌نگاری مسیحی برمی‌انگیزد. مصالح ساختمانی مورد استفاده در ساخت مجسمه مسیح منجی، رنگ روشن دارند و به راحتی نور خورشید، ماه و نورافکن‌های اطراف را منعکس می‌کنند. حتی اگر نتوانید جزئیات مجسمه‌سازی را ببینید، تصویر یک صلیب سفید همیشه وجود دارد. این مجسمه به سبک مدرنیستی به نام آرت دکو است، اما به اندازه هر چهره مذهبی رنسانس، دلپذیر و دعوت‌کننده است.
3. مهندسی و نگهداری
ساخت یک سازه بزرگ اما با ظاهر ظریف در بالای یک کوه بسیار شیب دار، دستاوردی مشابه با مهندسی آسمان خراش‌های تاریخی بود که در همان دوره زمانی در شیکاگو و نیویورک ساخته می‌شدند. ساخت واقعی در محل تا سال 1926، با ساخت پایه و کلیسا آغاز نشد. داربست‌هایی به شکل پیکر باز شده بر روی آن پایه برپا شد. کارگران از طریق راه آهن به بالای کوه منتقل می‌شدند تا توری فولادی را که بتن را تقویت می‌کند، سرهم کنند. عظمت هر سازه بزرگی به معماری یک عامل "وای" می‌دهد. در مورد مجسمه مسیح منجی، طول هر دست 3.2 متر است. هزاران کاشی مثلثی از جنس سنگ صابون در بتن مسلح شده با فولاد تعبیه شده‌اند. کریستو ردنتور از زمان تکمیل در سال 1931، در برابر عوامل طبیعی، از جمله چندین برخورد صاعقه، مقاومت کرده است. طراحان با ایجاد مناطق داخلی با درهای دسترسی به بخش‌های مختلف مجسمه، برای نگهداری مداوم برنامه‌ریزی کردند. شرکت‌های نظافتی حرفه‌ای مانند Karcher North America در حالیکه یک دست را برای تمیز کردن کاشی‌ها می‌گیرند، دیده شده‌اند.
4. نمادگرایی
مجسمه‌های معماری اغلب نمادین هستند، مانند پیکره‌های موجود در سنتوری بورس نیویورک یا سنتوری غربی ساختمان دیوان عالی ایالات متحده. مجسمه‌ها اغلب به عنوان بیانگر باور یا ارزش‌های یک شرکت یا گروهی از مردم استفاده می‌شوند. مجسمه‌ها همچنین برای نمادین کردن زندگی و کار یک شخص استفاده شده‌اند، مانند یادبود ملی مارتین لوتر کینگ جونیور در واشنگتن دی سی که توسط لی ییکسین طراحی شده است. مجسمه‌سازی می‌تواند معانی متعددی داشته باشد، همانطور که در مورد مسیح منجی چنین است - علامت صلیب برای همیشه در بالای کوه حضور دارد، یادآوری یک مصلوب شدن، انعکاس نور خدا، چهره انسانی قوی، مهربان و بخشنده خدا و برکت یک جامعه توسط یک خدای همیشگی. برای مسیحیان، مجسمه عیسی مسیح ممکن است چیزی فراتر از یک نماد باشد. مجسمه مسیح منجی به جهان اعلام می‌کند که ریو دو ژانیرو یک شهر مسیحی است.
5. معماری به عنوان محافظت و همکاری
اگر معماری شامل همه چیز در محیط ساخته شده باشد، به هدف این مجسمه همانطور نگاه می‌کنیم که به هر سازه دیگری. چرا اینجاست؟ مانند سایر ساختمان‌ها، قرارگیری در سایت (موقعیت مکانی آن) جنبه مهمی است. مجسمه مسیح منجی به یک محافظ نمادین از مردم تبدیل شده است. مانند عیسی مسیح، این مجسمه از محیط شهری محافظت می‌کند، مانند سقفی بالای سر شما. کریستو ردنتور به اندازه هر پناهگاهی مهم است. مسیح منجی برای روح محافظت فراهم می‌کند.
مجسمه مسیح منجی توسط مهندس و معمار برزیلی هیتور دا سیلوا کاستا طراحی شد. دا سیلوا کاستا، متولد ریو دو ژانیرو در 25 ژوئیه 1873، در سال 1922، هنگام پی ریزی، طرحی از مسیح را ترسیم کرده بود. او برنده مسابقه طراحی مجسمه شد، اما طرح بازمی باز ممکن است ایده کارلوس اسوالد (1882-1971)، هنرمندی باشد که به دا سیلوا کاستا در طرح‌های نهایی کمک کرد.
یکی دیگر از تأثیرگذاران در این طرح، مجسمه‌ساز فرانسوی پل لاندوفسکی (1875-1961) بود. لاندوفسکی در استودیوی خود در فرانسه، مدل‌های مقیاس‌بندی شده از طرح را ساخت و سر و دست‌ها را به طور جداگانه مجسمه‌سازی کرد. از آنجایی که این سازه در معرض عناصر باد و باران قرار می‌گرفت، مهندس فرانسوی آلبرت کاکو (1881-1976) راهنمایی‌های ساخت‌وساز بیشتری ارائه کرد.
شگفت‌انگیز است که چه تعداد افراد برای به واقعیت رساندن یک ایده ساختمانی لازم است. وقتی متوجه می‌شویم که همه افراد در پروژه‌ای مانند این دخیل هستند، ممکن است مکث کنیم و فکر کنیم که همکاری ممکن است دلیل واقعی محبوبیت مجسمه مسیح منجی باشد. هیچ کس نمی‌تواند این کار را به تنهایی انجام دهد. این معماری برای روح و روان ماست.
مجسمه مسیح منجی ریو: چرا اینقدر محبوب و نمادین است؟ — https://www.rayeshmand.ir/article/5-ways-cristo-redentor-is-iconic