در صحنه‌های جرم با مرگ‌های مشکوک، حشره‌شناسان قانونی (Forensic Entomologists) با بررسی حشرات موجود در جسد، سرنخ‌های ارزشمندی برای روشن شدن ماجرا به دست می‌آورند. سوسک‌های لاشه‌خوار با تغذیه از بقایای اجساد، نقش مهمی در تجزیه و بازگرداندن مواد آلی به چرخه طبیعت ایفا می‌کنند. جالب است بدانید که برخی دیگر از سوسک‌ها نیز از همین لاشه‌خواران تغذیه می‌کنند و خود بخشی از این اکوسیستم پیچیده هستند.
متخصصان حشره‌شناسی قانونی با جمع‌آوری سوسک‌ها و سایر حشرات از روی جسد، و با تکیه بر دانش خود در مورد چرخه‌های زندگی و رفتار این حشرات، می‌توانند اطلاعات دقیقی مانند زمان تقریبی مرگ را تخمین بزنند. در ادامه، به معرفی 11 خانواده از سوسک‌هایی می‌پردازیم که اغلب در ارتباط با لاشه مهره‌داران یافت می‌شوند و می‌توانند در تحقیقات جنایی بسیار سودمند باشند.
سوسک‌های Dermestid (خانواده Dermestidae)
سوسک‌های Dermestid که با نام‌های سوسک پوست یا سوسک خز نیز شناخته می‌شوند، حشراتی هستند که در مراحل پایانی تجزیه لاشه فعال می‌شوند. لارو این سوسک‌ها توانایی منحصر به فردی در هضم کراتین، پروتئین اصلی تشکیل‌دهنده پوست، مو و ناخن، دارند. به همین دلیل، سوسک‌های Dermestid زمانی به جسد می‌رسند که سایر موجودات زنده بافت‌های نرم را مصرف کرده‌اند و تنها پوست خشک و مو باقی مانده است. لارو سوسک‌های Dermestid از جمله رایج‌ترین حشراتی هستند که توسط حشره‌شناسان قانونی از اجساد انسانی جمع‌آوری می‌شوند، زیرا نقش مهمی در تجزیه بقایای سخت ایفا می‌کنند. این سوسک‌ها، کلیدی برای تخمین زمان مرگ در مراحل پیشرفته تجزیه هستند.
سوسک‌های استخوان (خانواده Cleridae)
سوسک گوشت Blacklegged. Pennsylvania Department of Conservation and Natural Resources - Forestry Archive, Bugwood.org خانواده Cleridae بیشتر با نام رایج دیگر خود، سوسک‌های شطرنجی، شناخته می‌شوند. بیشتر اعضای این خانواده شکارچی لارو حشرات دیگر هستند. با این حال، زیرگروه کوچکی از این سوسک ها ترجیح می‌دهند از گوشت تغذیه کنند. حشره‌شناسان گاهی اوقات این Cleridae را سوسک‌های استخوان یا سوسک‌های گوشت می‌نامند.
سوسک گوشت با پاهای قرمز، می‌تواند یک آفت مشکل‌ساز برای گوشت‌های ذخیره شده باشد. سوسک‌های استخوان گاهی اوقات در مراحل بعدی تجزیه از اجساد جمع‌آوری می‌شوند و به تعیین بازه زمانی مرگ کمک می‌کنند. حضور این سوسک‌ها می‌تواند اطلاعات مهمی در مورد شرایط نگهداری جسد ارائه دهد.
سوسک‌های لاشه (خانواده Silphidae)
سوسک لاشه. Photo: © Debbie Hadley, WILD Jersey لارو سوسک‌های لاشه، لاشه مهره‌داران را می‌بلعند. حشرات بالغ از ماگوت (لارو مگس) تغذیه می‌کنند، این یک روش هوشمندانه برای از بین بردن رقابت آنها بر سر لاشه است. برخی از اعضای این خانواده به دلیل توانایی قابل توجه‌شان در دفن لاشه‌های کوچک، سوسک‌های دفن کننده نیز نامیده می‌شوند.
اگر مشکلی با بررسی لاشه‌های کنار جاده ندارید، یافتن سوسک‌های لاشه نسبتاً آسان است. سوسک‌های لاشه در هر مرحله از تجزیه، لاشه را کلونیزه می‌کنند. این حضور زودهنگام آنها، اطلاعات ارزشمندی درباره زمان مرگ و شرایط محیطی جسد ارائه می‌دهد. حشره شناسان قانونی از این ویژگی برای تخمین بازه زمانی مرگ استفاده می‌کنند.
سوسک‌های پوست (خانواده Trogidae)
سوسک پوست. Whitney Cranshaw, Colorado State University, Bugwood.org سوسک‌های پوست از خانواده Trogidae، به راحتی ممکن است از دید پنهان بمانند، حتی زمانی که یک جسد یا لاشه را کلونیزه کرده باشند. این سوسک‌های کوچک به رنگ تیره و با بافتی ناهموار هستند، ترکیبی که به عنوان استتار در برابر پس‌زمینه گوشت فاسد یا لجن‌آلود عمل می‌کند.
اگرچه فقط حدود 50 گونه از آنها در آمریکای شمالی یافت می‌شوند، حشره‌شناسان قانونی تا کنون 8 گونه مختلف را از یک لاشه جمع‌آوری کرده‌اند. توانایی استتار این سوسک‌ها، جمع‌آوری و شناسایی آنها را دشوار می‌کند، اما حضور و تنوع گونه‌ای آنها می‌تواند اطلاعات مهمی در مورد شرایط محیطی و مدت زمان حضور جسد در صحنه جرم ارائه دهد.
سوسک‌های سرگین‌غلتان (خانواده Scarabaeidae)
خانواده Scarabaeidae یکی از بزرگترین گروه‌های سوسک‌ها با بیش از 19000 گونه در سراسر جهان و حدود 1400 گونه در آمریکای شمالی است. این گروه شامل سوسک‌های سرگین‌غلتان نیز می‌شود که ممکن است روی (یا زیر) اجساد یا لاشه‌ها یافت شوند.
با وجود تنوع بسیار زیاد این خانواده، تنها تعداد انگشت‌شماری از گونه‌ها (حدود 14 گونه) روی لاشه مهره‌داران در ایالات متحده جمع‌آوری شده‌اند. بنابراین، نقش این سوسک‌ها در تحقیقات حشره‌شناسی قانونی مرتبط با اجساد، نسبت به سایر خانواده‌ها کمتر است. اگرچه حضور آنها ممکن است به دلیل تغذیه از مواد دفعی موجود در محیط اطراف جسد باشد، اما نمی‌توان تاثیر مستقیم و قابل توجهی بر روند تجزیه لاشه نسبت داد.
سوسک‌های ولگرد (خانواده Staphylinidae)
سوسک ولگرد. Whitney Cranshaw, Colorado State University, Bugwood.org سوسک‌های ولگرد با لاشه‌ها و اجساد مرتبط هستند، اگرچه خودشان لاشه‌خوار نیستند. آنها از ماگوت‌ها (لارو مگس) و سایر لاروهای حشرات موجود در لاشه تغذیه می‌کنند. به این ترتیب، سوسک‌های ولگرد شکارچیان مهمی در اکوسیستم تجزیه جسد به شمار می‌روند.
سوسک‌های ولگرد در هر مرحله از تجزیه، لاشه را کلونیزه می‌کنند، اما از بسترهای بسیار مرطوب اجتناب می‌کنند. Staphylinidae یکی از بزرگترین خانواده‌های سوسک در آمریکای شمالی با بیش از 4000 گونه عضو است. حضور این سوسک‌ها در صحنه جرم می‌تواند نشان‌دهنده شرایط خاص محیطی و مرحله‌ای از تجزیه باشد که در آن لارو مگس‌ها فراوان هستند.
سوسک‌های شیره (خانواده Nitidulidae)
بیشتر سوسک‌های شیره در نزدیکی مایعات گیاهی تخمیر شده یا ترش شده زندگی می‌کنند، بنابراین ممکن است آنها را روی خربزه‌های پوسیده یا جایی که شیره از درخت جاری است، بیابید. با این حال، تعداد کمی از سوسک‌های شیره، لاشه‌ها را ترجیح می‌دهند و این گونه‌ها ممکن است برای تجزیه و تحلیل قانونی ارزشمند باشند.
به‌طور شگفت‌انگیزی، با وجود اینکه پسرعموهای سوسک شیره‌شان منابع غذایی مرطوب مانند میوه‌های در حال پوسیدگی را ترجیح می‌دهند، آن‌هایی که در لاشه‌ها ساکن هستند، معمولاً این کار را در مراحل بعدی و خشک‌تر تجزیه انجام می‌دهند. این رفتار غیرمعمول، نشان‌دهنده سازگاری این گونه‌ها با شرایط خاص محیط تجزیه و دلیلی برای بررسی دقیق آنها در تحقیقات جنایی است.
سوسک‌های دلقک (خانواده Histeridae)
سوسک‌های دلقک، که به نام سوسک‌های Hister نیز شناخته می‌شوند، در لاشه، مدفوع و سایر مواد در حال پوسیدگی زندگی می‌کنند. آنها به ندرت بیش از 10 میلی‌متر طول دارند.
سوسک‌های دلقک ترجیح می‌دهند در طول روز در خاک زیر لاشه پناه بگیرند و شب‌ها برای شکار حشرات لاشه‌خوار، مانند ماگوت‌ها (لارو مگس) یا لارو سوسک‌های dermestid، بیرون می‌آیند. این رفتار شکارچیانه، آنها را به عوامل مهمی در کنترل جمعیت سایر حشرات در اکوسیستم تجزیه جسد تبدیل می‌کند. حضور سوسک‌های دلقک می‌تواند نشان‌دهنده فعالیت سایر حشرات و مرحله‌ای از تجزیه باشد که در آن ماگوت‌ها و لارو سوسک‌های dermestid فراوان هستند.
سوسک‌های دلقک کاذب (خانواده Sphaeritidae)
سوسک‌های دلقک کاذب در لاشه، مدفوع و همچنین در قارچ‌های در حال پوسیدگی زندگی می‌کنند. استفاده از آنها در تحقیقات قانونی محدود است، زیرا اندازه و پراکندگی خانواده Sphaeritidae بسیار کوچک است.
در آمریکای شمالی، این گروه تنها با یک گونه نشان داده می‌شود و این سوسک کوچک فقط در شمال غربی اقیانوس آرام تا آلاسکا یافت می‌شود. به دلیل پراکندگی محدود و تعداد کم، سوسک‌های دلقک کاذب نقش بسیار کمی در تحقیقات حشره‌شناسی قانونی ایفا می‌کنند و به ندرت در صحنه‌های جرم مورد توجه قرار می‌گیرند.
سوسک‌های لاشه ابتدایی (خانواده Agyrtidae)
سوسک‌های لاشه ابتدایی به دلیل تعداد کم‌شان، ارزش کمتری برای علم پزشکی قانونی دارند. تنها یازده گونه در آمریکای شمالی زندگی می‌کنند و ده گونه از آنها در ایالات ساحل اقیانوس آرام یافت می‌شوند.
این سوسک‌ها زمانی به عنوان اعضای خانواده Silphidae در نظر گرفته می‌شدند و در برخی متون هنوز هم به این شکل دسته‌بندی می‌شوند. سوسک‌های لاشه ابتدایی را می‌توان روی لاشه یا در مواد گیاهی در حال پوسیدگی یافت. پراکندگی محدود و تعداد اندک گونه‌ها باعث می‌شود که حضور آنها در صحنه‌های جرم کمتر محتمل باشد و در نتیجه، نقش محدودی در تحقیقات حشره‌شناسی قانونی ایفا کنند.
سوسک‌های سرگین‌غلتان نقب‌زن (خانواده Geotrupidae)
اگرچه به آنها سوسک‌های سرگین‌غلتان می‌گویند، اما Geotrupidae از لاشه نیز تغذیه کرده و در آن زندگی می‌کنند. لارو آنها از کود، قارچ‌های در حال پوسیدگی و لاشه مهره‌داران تغذیه می‌کند.
سوسک‌های سرگین‌غلتان نقب‌زن در اندازه‌های مختلف، از چند میلی‌متر تا حدود 2.5 سانتی‌متر طول، یافت می‌شوند و در مرحله فعال پوسیدگی، لاشه‌ها را کلونیزه می‌کنند. این رفتار همه‌چیزخواری، آنها را به عوامل مهمی در تجزیه لاشه و بازیافت مواد مغذی در طبیعت تبدیل می‌کند.
سوسک‌های لاشه‌خوار: حشراتی که راز مرگ را فاش می‌کنند — https://www.rayeshmand.ir/article/beetles-that-eat-bodies