نمادهای استاندارد ریاضی زبان فشرده‌ای برای بیان عددها، عملیات، روابط، مجموعه‌ها، توابع، ساختارها و استدلال‌های ریاضی هستند. استفاده از این نمادها باعث می‌شود عبارت‌های طولانی و پیچیده با شکل کوتاه‌تر و دقیق‌تری نوشته شوند و ارتباط میان مفاهیم مختلف آسان‌تر شود.
در این مقاله مهم‌ترین گروه‌های نمادهای ریاضی، از علامت‌های پایه مانند جمع، تفریق و تساوی تا نمادهای مربوط به مجموعه‌ها، منطق، توابع، مشتق، انتگرال، حد، بردارها و ماتریس‌ها معرفی می‌شوند. همچنین تفاوت میان «نماد»، «عملگر»، «رابطه» و «قرارداد نوشتاری» توضیح داده می‌شود و نمونه‌هایی از کاربرد درست آنها ارائه خواهد شد.