چشم انسان رنگ ها را در طول موج های حدود ۴۰۰ نانومتر (بنفش) تا ۷۰۰ نانومتر (قرمز) می بیند. نور در محدوده ۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر به نام نور مرئی یا طیف مرئی شناخته می شود، زیرا انسان ها می توانند آن را ببینند. نور خارج از این محدوده ممکن است برای سایر موجودات قابل دیدن باشد، اما نمی تواند توسط چشم انسان درک شود. رنگ های نوری که با نوارهای باریک طول موج مطابقت دارند (نور تک رنگ) رنگ های خالص طیفی هستند که با استفاده از مَنیه ROYGBIV یاد گرفته می شوند: قرمز، نارنجی، زرد، سبز، آبی، نیلی و بنفش.
نقیض گزاره‌های دارای کمیت‌نما یکی از مفاهیم بنیادی در منطق ریاضی و استدلال ریاضی است. برای به‌دست‌آوردن نقیض یک گزاره کمی، نمی‌توان فقط واژه «نیست» یا «نمی» را به عبارت اضافه کرد؛ بلکه باید ساختار منطقی گزاره را در نظر گرفت. مهم‌ترین قانون این است که نقیض کمیت‌نمای کلی به کمیت‌نمای وجودی تبدیل می‌شود و برعکس.
اگر \(P(x)\) یک گزاره درباره اعضای مجموعه مرجع \(U\) باشد، دو قانون بنیادی عبارت‌اند از:
$$
\neg(\forall x\in U,\;P(x))
\equiv
\exists x\in U,\;\neg P(x)
$$
و
$$
\neg(\exists x\in U,\;P(x))
\equiv
\forall x\in U,\;\neg P(x).
$$
بنابراین، نقیض «برای هر \(x\)، گزاره \(P(x)\) درست است» این است که «حداقل یک \(x\) وجود دارد که \(P(x)\) درباره آن درست نیست». همچنین نقیض «حداقل یک \(x\) وجود دارد که \(P(x)\) درباره آن درست است» این است که «برای هیچ \(x\)، \(P(x)\) درست نیست». در این مقاله این قوانین، روش تبدیل گزاره‌های فارسی به نمادهای منطقی، نقیض گزاره‌های دارای چند کمیت‌نما، نقیض شرطی‌های کمی و مثال‌های حل‌شده بررسی می‌شوند.
بر اساس مطالعات طولانی مدتی که درباره شخصیت انجام گرفته مشخص شده برخی از اصلی ترین اجزای شخصیت هر فرد در طول زندگیش ثابت باقی می ماند. سه جنبه ای از شخصیت ما که با گذشت سن تمایل به تغییر دارند سطح اضطراب، دوستی و صمیمیت و نیز اشتیاق برای تجربیات نو هستند.
سلنیوم، عنصری شیمیایی با نماد Se و عدد اتمی ۳۴، یکی از عناصر نادر اما پرکاربرد در طبیعت و صنعت است. این عنصر که نام خود را از واژه یونانی "سلنه" به معنای ماه گرفته، در طیف گسترده ای از محصولات و فرآیندها نقش ایفا می کند. از کاربردهای آن در صنایع شیشه سازی و رنگ سازی تا نقش حیاتی آن درآنزیمهای آنتی اکسیدانی بدن،سلنیومبه عنوان یک عنصر کلیدی شناخته می شود. در این مطلب، به بررسی حقایق جالب و کمتر شنیده شده درباره این عنصر می پردازیم.
دیوارها زخمی و کثیف است. در نیمکت های چوبی با یک عالم کنده کاری روی میزها و یا نیمکت های فلزی که گوشه های آن فرو رفته دو یا سه دانش آموز می نشینند و به دهان معلم یا دست او که پیاپی مطالبی را روی تخته می نویسد، خیره می شوند. بسیاری از دانش آموزان در همین ژست به رؤیا فرو می روند یا اصطلاحاً با چشمان باز خوابشان می برد و در لحظه ای که ناگهان معلم صاعقه وار سؤالی را می پرسد، دوباره به کلاس برمی گردند و مضطرب و نومیدانه در ذهنشان دنبال جواب می گردند و... این تصویری است که اغلب ما از کلاسهای درس در ذهن داریم. جز چند مدرسه که این شیوه را دگرگون کرده اند، هنوز اکثر قریب به اتفاق کلاسهای درس ما همین وضعیت را دارند.