در قرن هجدهم، اختراعات زیادی پایه گذار انقلاب صنعتی در بافندگی شدند. از جمله این اختراعات می توان به شاتل پرنده، چرخ ریسندگی جنی، فریم چرخش و دستگاه پنبه پاک کنی اشاره کرد. این ابزارهای جدید به طور جمعی امکان پردازش مقادیر زیادی از پنبه های برداشت شده را فراهم کردند.

اختراع چرخ ریسندگی جنی، یک ماشین چرخاندن چندگانه با نیروی دستی که در سال 1764 به وجود آمد، به یک نجار و بافنده بریتانیایی به نام جیمز هارگریوز نسبت داده می شود. اختراع او اولین ماشینی بود که روی چرخ خیاطی بهبودهایی انجام داد. در آن زمان، تولیدکنندگان پنبه به راحتی نمی توانستند با تقاضای بالا برای منسوجات کنار بیایند، زیرا هر چرخاننده تنها یک کلاف نخ را در یک زمان تولید می کرد. هارگریوز راهی پیدا کرد تا عرضه نخ را افزایش دهد.

نکات کلیدی

• نجار و بافنده جیمز هارگریوز چرخ ریسندگی جنی را اختراع کرد اما قبل از درخواست برای ثبت اختراع، تعداد زیادی از آن را فروخت.
• چرخ ریسندگی جنی فقط ایده هارگریوز نبود. بسیاری از مردم در آن زمان در تلاش بودند تا دستگاهی برای ساده تر کردن تولید منسوجات اختراع کنند.
• اندازه بزرگ تر چرخ ریسندگی جنی باعث شد تا بافندگان کار خود را به کارخانه ها منتقل کنند و از خانه دور شوند.

تعریف چرخ ریسندگی جنی

افرادی که مواد خام (مانند پشم، کتان و پنبه) را می گرفتند و به نخ تبدیل می کردند، بافندگانی بودند که در خانه با چرخ خیاطی کار می کردند. آن ها پس از تمیز کردن و کاردینگ، مواد خام را به شکل روبات درمی آوردند. روبات روی چرخ خیاطی قرار می گرفت تا محکم تر به نخ تبدیل شود که بر روی محور دستگاه جمع می شد.

چرخ ابتدایی جنی دارای هشت محور کنار هم بود که از هشت روبات نخ تولید می کرد. همه هشت محور توسط یک چرخ و یک تسمه کنترل می شدند، که به یک نفر اجازه می داد تا در یک زمان نخ بیشتری تولید کند. مدل های بعدی چرخ ریسندگی جنی تا 120 محور داشتند.

جیمز هارگریوز و چرخ ریسندگی جنی

هارگریوز در سال 1720 در اوزوالدتویستل، انگلستان به دنیا آمد. او هیچ تحصیلات رسمی نداشت، هرگز خواندن یا نوشتن یاد نگرفت و بیشتر زندگی اش را به عنوان یک نجار و بافنده گذراند. افسانه ای وجود دارد که می گوید دختر هارگریوز یک بار چرخ خیاطی را به زمین انداخت و به محض اینکه او دید محور بر روی کف می چرخد، ایده چرخ ریسندگی جنی به ذهنش رسید. اما این داستان تنها یک افسانه است. ایده این که هارگریوز نام چرخ ریسندگی جنی را از همسر یا دخترش گرفته، نیز یک افسانه دیرینه است. نام "جنی" در واقع از اصطلاح عامیانه انگلیسی برای "موتور" آمده است.

هارگریوز چرخ ریسندگی جنی را حدود سال 1764 اختراع کرد، که ممکن است بهبودهایی بر روی دستگاهی که توماس های به نام خلق کرده بود که نخ را بر روی شش محور جمع آوری می کرد، باشد. در هر صورت، ماشین هارگریوز بود که به طور گسترده تری مورد پذیرش قرار گرفت. این اختراع هم زمان با نوآوری های تکنولوژیکی در دستگاه های بافندگی و بافندگی نیز بود.

مخالفت با چرخ ریسندگی جنی

بعد از اختراع ماشین ریسندگی جنی، هارگریوز تعدادی مدل ساخت و شروع به فروش آن ها به مردم محلی کرد. اما چون هر دستگاه قادر به انجام کار ۸ نفر بود، ریسندگان از رقابت ناراحت شدند. در سال ۱۷۶۸، گروهی از ریسندگان به خانه هارگریوز حمله کردند و جنی های ریسندگی او را تخریب کردند تا مانع از از دست رفتن شغلشان شوند. افزایش تولید به ازای هر نفر در نهایت منجر به کاهش قیمت های پرداختی برای نخ شد.

مخالفت با این ماشین باعث شد که هارگریوز به ناتینگهام نقل مکان کند، جایی که او شریک تجاری ای به نام توماس جیمز پیدا کرد. آن ها یک آسیاب کوچک تأسیس کردند تا سازندگان جوراب را با نخ مناسب تأمین کنند. در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۱۷۷۰، هارگریوز بر روی یک ماشین ریسندگی ۱۶ اسپندی ثبت اختراع گرفت و به زودی به دیگرانی که از نسخه های این ماشین استفاده می کردند اطلاع داد که علیه آنها اقدام قانونی خواهد کرد.

تولیدکنندگانی که او به آن ها اعتراض کرد، مبلغ ۳۰۰۰ پوند به او پیشنهاد دادند تا از پیگیری شکایتش صرف نظر کند، که کمتر از نیمی از ۷۰۰۰ پوند مورد درخواست هارگریوز بود. هارگریوز در نهایت در این پرونده شکست خورد چرا که مشخص شد دادگاه ها درخواست ثبت اختراع او را رد کرده اند. او قبل از اینکه برای ثبت اختراع اقدام کند، تعداد زیادی جنی ریسندگی تولید و فروخته بود. این فناوری قبلاً در دسترس بود و در بسیاری از ماشین ها استفاده می شد.

ماشین ریسندگی جنی و انقلاب صنعتی

قبل از اختراع ریسندگی جنی، بافندگی در خانه ها انجام می شد، در واقع در "صنایع کلبه ای." حتی یک جنی هشت اسپند هم می توانست در خانه استفاده شود. اما وقتی ماشین ها به ۱۶، ۲۴ و در نهایت به ۸۰ و ۱۲۰ اسپند رسیدند، کار به کارخانه ها منتقل شد.

ماشین ریسندگی جنی نه تنها نیاز به نیروی کار را کاهش داد بلکه در هزینه حمل و نقل مواد خام و محصولات کامل نیز صرفه جویی کرد. تنها اشکال این بود که ماشین نخی تولید می کرد که برای نخ های تار مناسب نبود و فقط می توانست برای نخ های پود استفاده شود. این نخ نیز به اندازه نخ های دستباف مقاومت نداشت. با این حال، این فرآیند تولید جدید هنوز هم قیمت تولید پارچه را کاهش داد و منجر به دسترسی بیشتر مردم به منسوجات شد.

ماشین ریسندگی جنی به طور معمول در صنعت پنبه تا حدود سال ۱۸۱۰ استفاده می شد، زمانی که ریسندگی مایل جایگزین آن شد.

این پیشرفت های بزرگ فناوری در بافندگی و ریسندگی منجر به رشد صنعت نساجی شد که یکی از اجزای مهم تولد کارخانه ها بود. کتابخانه بریتانیا اشاره می کند که "کارخانه های پنبه آریکت در ناتینگهام و کرومفورد، به عنوان مثال، تا دهه ۱۷۷۰ تقریباً ۶۰۰ نفر کارمند داشتند، از جمله بسیاری از کودکان کوچک که دستان چابکشان کار ریسندگی را آسان می کرد." ماشین های آریکت مشکل نخ های ضعیف را حل کرده بودند.

سایر صنایع نیز به سرعت از مغازه های محلی به کارخانه های بزرگ منتقل شدند. صنعت فلزکاری (تولید قطعات برای موتورهای بخار) نیز در این دوران به کارخانه ها منتقل می شد. موتورهای بخار امکان پذیر ساختن انقلاب صنعتی و همچنین توانایی در راه اندازی کارخانه ها را از طریق تأمین انرژی پایدار برای راه اندازی ماشین های بزرگ فراهم کردند.