کوآلاها، موجودات کیسه‌داری هستند که بومی قاره استرالیا محسوب می‌شوند. نام علمی آنها، Phascolarctos cinereus، از واژه‌های یونانی به معنای "خرس کیسه‌دار" (phaskolos arktos) و "دارای ظاهری خاکستری" (cinereus) گرفته شده است. اگرچه اغلب به آنها "خرس کوآلا" گفته می‌شود، اما از نظر علمی این نام‌گذاری نادرست است، زیرا کوآلاها خرس نیستند. از بارزترین ویژگی‌های ظاهری آنها می‌توان به گوش‌های پشمالو و بینی قاشقی‌شکل‌شان اشاره کرد. کوآلاها بیشتر در مناطق جنوبی و شرقی استرالیا یافت می‌شوند.
کوآلا در یک نگاه
- نام علمی: Phascolarctos cinereus
- نام‌های رایج: خرس کوآلا
- راسته: Diprotodontia (کیسه‌داران دو دندانی)
- گروه جانوری پایه: پستانداران
- ویژگی‌های متمایز: بینی قاشقی شکل و گوش‌های پشمالو
- اندازه متوسط: ۶۰ تا ۹۰ سانتی‌متر قد
- وزن متوسط: ۹ تا ۱۱ کیلوگرم
- طول عمر: ۱۲ تا ۱۸ سال
- رژیم غذایی: گیاه‌خوار
- زیستگاه: جنگل‌ها و بیشه‌زارهای استرالیا
- جمعیت: تقریباً ۱۰۰،۰۰۰ تا ۵۰۰،۰۰۰
- وضعیت حفاظتی: آسیب‌پذیر
- نکته جالب: بچه‌های کوآلا، که جویی نامیده می‌شوند، هنگام تولد نابینا هستند.
ویژگی‌های ظاهری و ساختار بدنی کوآلا
کوآلاها بیشتر به خاطر ظاهر گرد و تپل و گوش‌ها و بینی منحصربه‌فردشان شناخته می‌شوند. مانند سایر کیسه‌داران، ماده‌ها یک کیسه دائمی برای پرورش نوزادان خود دارند. این کیسه‌ها در قسمت پایینی بدن کوآلا قرار گرفته‌اند و دهانه آنها به سمت بیرون باز می‌شود تا جویی (نوزاد) بتواند از کانال تولد به داخل آن بخزد. هنگامی که جویی در کیسه حضور دارد، مادر با استفاده از ماهیچه‌های اسفنکتر خود، از بسته بودن کیسه اطمینان حاصل می‌کند تا نوزادش از آن بیرون نیفتد.
کوآلاها به طور خاص برای زندگی در درختان سازگار شده‌اند. پنجه‌های آنها به آنها کمک می‌کند تا به طرز ماهرانه‌ای درختان را بگیرند و از آنها بالا بروند. پدهای روی پنجه‌های آنها بسیار زبر هستند و به قدرت گرفتن آنها کمک می‌کنند. هر پنجه دارای پنج انگشت است. در پنجه‌های جلو، دو انگشت در مقابل سه انگشت دیگر قرار دارند. این ویژگی به افزایش قدرت چنگ زدن آنها هنگام بالا رفتن از درختان کمک می‌کند. خز آنها، که معمولاً خاکستری روشن یا قهوه‌ای است، بسیار ضخیم است و به محافظت از آنها در برابر شرایط دمایی پایین و بالا کمک می‌کند.
پنجه‌های قدرتمند کوآلا برای زندگی درختی کوآلاها معمولاً بین ۶۰ تا ۹۰ سانتی‌متر قد دارند و وزن آنها می‌تواند به حدود ۱۱ کیلوگرم برسد. از دیگر ویژگی‌های فیزیکی کوآلاها می‌توان به نداشتن دم و اندام‌های بلند نسبت به اندازه بدنشان اشاره کرد. دم آنها یک ساختار وستیجیال (باقی‌مانده از اجداد) در نظر گرفته می‌شود و تصور می‌شود که به دلیل سازگاری تکاملی از بین رفته است. آنها همچنین یکی از کوچکترین نسبت‌های وزن مغز به وزن بدن را در بین تمام پستانداران دارند و موجودات بسیار باهوشی محسوب نمی‌شوند.
زیستگاه و پراکندگی کوآلا
کوآلاها در استرالیا در زیستگاه‌های متنوعی از جنگل‌ها گرفته تا بیشه‌زارها زندگی می‌کنند. زیستگاه‌های ترجیحی آنها، جنگل‌هایی هستند که از درختان اکالیپتوس تشکیل شده‌اند، جایی که آنها قادرند در ارتفاعات بسیار بالای درختان زنده بمانند. آنها در نیو ساوت ولز، کوئینزلند، ویکتوریا و استرالیای جنوبی یافت می‌شوند.
رژیم غذایی و رفتار کوآلا
کوآلا در حال خوردن برگ اکالیپتوس در کوئینزلند، استرالیا رژیم غذایی کوآلاها عمدتاً از برگ‌های اکالیپتوس تشکیل شده است. آنها می‌توانند بین نیم تا یک کیلوگرم برگ در روز بخورند و ساختارهای ویژه‌ای برای کمک به هضم این حجم زیاد از برگ‌ها تکامل داده‌اند. روده‌های آنها (سکوم) می‌تواند ۲ تا ۲.۵ متر طول داشته باشد. اگرچه اکالیپتوس برای اکثر حیوانات سمی است، اما باکتری‌های همزیست در کیسه روده‌ای آنها وجود دارند که مواد سمی مانند تانن‌های موجود در برگ‌های اکالیپتوس را تجزیه می‌کنند.
به طور کلی، کوآلاها حیواناتی منزوی هستند. هر کوآلا یک "قلمرو خانگی" شامل تعدادی درخت اکالیپتوس در یک منطقه معین دارد. اندازه این قلمرو بسته به "وضعیت"، جنسیت و کیفیت زیستگاه کوآلا متفاوت است. به عنوان مثال، یک نر غالب ممکن است قلمرو نسبتاً بزرگتری داشته باشد. قلمروهای کوآلاهای مختلف با هم همپوشانی دارند که این امر به کوآلاها اجازه می‌دهد تا تعامل اجتماعی با دیگران در مجاورت خود داشته باشند.
کوآلاها بیشتر شب‌زی هستند. آنها حیوانات بسیار فعالی نیستند و برای حفظ انرژی، بخش زیادی از وقت خود را به نشستن یا خوابیدن می‌گذرانند. هضم برگ‌های اکالیپتوس دشوار است و نیاز به صرف انرژی قابل توجهی دارد. کوآلاها می‌توانند تا ۱۷ تا ۲۰ ساعت در روز بخوابند.
تولیدمثل و نوزادان کوآلا
یک جویی کوآلا در ماه‌های اول زندگی خود در کیسه مادرش باقی می‌ماند. کوآلاها معمولاً از آگوست تا فوریه جفت‌گیری می‌کنند. کوآلاهای نر، ماده‌ها را از طریق صداهای بلند و رسا جذب می‌کنند. ماده‌ها معمولاً سالی یک نوزاد کوآلا به دنیا می‌آورند و در طول عمر خود حدود شش نوزاد تولید می‌کنند، زیرا ماده‌ها همیشه هر سال تولیدمثل نمی‌کنند.
پس از بارداری، کوآلا ماده پس از یک دوره بارداری کمی بیشتر از یک ماه (حدود ۳۵ روز) زایمان می‌کند. نوزاد کوآلا "جویی" نامیده می‌شود و معمولاً بسیار کوچک است. وزن نوزاد ممکن است کمتر از ۱۰۰ گرم و طول آن کمتر از ۲.۵ سانتی‌متر، تقریباً به اندازه یک بادام باشد. جویی هنگام تولد نابینا و بدون مو است. او از کانال تولد به کیسه مادرش می‌رود و در آنجا تقریباً برای شش تا هفت ماه اول زندگی خود باقی می‌ماند. حتی پس از رشد به حدی که دیگر در کیسه مادرش نیست، جویی اغلب تا زمانی که برادر یا خواهر بعدی‌اش در سال بعد از کیسه مادر بیرون بیاید، با مادرش می‌ماند.
تهدیدات پیش روی کوآلاها
کوآلاها عمدتاً در اثر از دست دادن زیستگاه خود تهدید می‌شوند. تجاوز انسان به زیستگاه آنها از طریق پاکسازی زمین تأثیر زیادی بر بقای آن‌را دارد. آنها همچنین می‌توانند تحت تأثیر آتش‌سوزی‌های جنگلی و بیماری‌ها قرار گیرند. کوآلاها مستعد ابتلا به باکتری‌هایی هستند که باعث کلامیدیا می‌شوند. این بیماری می‌تواند منجر به ایجاد ورم ملتحمه، یک عفونت چشمی که ممکن است منجر به نابینایی شود، شود. کلامیدیا همچنین ممکن است منجر به ذات‌الریه و عفونت‌های دستگاه ادراری و سیستم تولید مثل شود. بروز عوارض ناشی از کلامیدیا در جمعیت‌های کوآلا که استرس محیطی بالایی را تجربه می‌کنند، افزایش می‌یابد.
وضعیت حفاظتی کوآلا
کوآلاها توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) به عنوان گونه‌ای آسیب‌پذیر طبقه‌بندی شده‌اند. بر اساس گزارش IUCN، تقریباً ۱۰۰،۰۰۰ تا ۵۰۰،۰۰۰ کوآلا در حیات وحش باقی مانده‌اند. در حالی که خود کوآلاها تحت حمایت قانونی قرار دارند، اما جمعیت آنها همچنان عمدتاً به دلیل از دست دادن زیستگاه کاهش می‌یابد. "قانون حفاظت از کوآلا" یک قانون پیشنهادی در استرالیا است که به منظور کمک به حفاظت از زیستگاه کوآلا تدوین شده است. بنیاد کوآلای استرالیا معتقد است که کمتر از ۱۰۰،۰۰۰ کوآلا در حیات وحش باقی مانده است و حتی این تعداد ممکن است به ۴۳،۰۰۰ برسد.
گونه‌ها و زیرگونه‌های کوآلا
در حال حاضر یک گونه کوآلا وجود دارد، اما دانشمندان در مورد وجود یا عدم وجود زیرگونه‌ها اختلاف نظر دارند. سه زیرگونه رایج کوآلا عبارتند از: Phascolarctos cinereus adustus (شمالی/کوئینزلند)، Phascolarctos cinereus cinereus (نیو ساوت ولز) و Phascolarctos cinereus victor (ویکتوریایی). این زیرگونه‌ها بر اساس ویژگی‌های فیزیکی کمی متفاوت مانند اندازه فیزیکی و خواص خز طبقه‌بندی می‌شوند. بر اساس این ویژگی‌ها، برخی از دانشمندان معتقدند که سه زیرگونه وجود دارد، برخی دیگر دو زیرگونه و برخی دیگر هیچ زیرگونه‌ای را به رسمیت نمی‌شناسند.
کوآلاها و انسان‌ها
این دختر به یک کوآلا غذا می‌دهد. انسان‌ها و کوآلاها تاریخچه طولانی و متنوعی با هم دارند. در اوایل دهه ۱۹۰۰، بیش از یک میلیون کوآلا به خاطر پوستشان کشته شدند. جمعیت کوآلاها در خطر انقراض قرار داشت تا اینکه این عمل متوقف شد. کوآلاها می‌توانند زمانی که در زیستگاه‌های طبیعی خود توسط انسان‌ها آزار و اذیت یا غافلگیر شوند، بسیار تهاجمی باشند. آنها با دندان‌های تیز و چنگال‌های نوک‌تیز خود که شبیه به پنجه‌های پرندگان شکاری هستند، از خود دفاع می‌کنند. این ساختارها قادر به پاره کردن پوست و وارد کردن آسیب قابل توجهی هستند.
حقایقی شگفت‌انگیز درباره کوآلا: زیستگاه، رفتار و رژیم غذایی — https://www.rayeshmand.ir/article/koala-facts-habitat-behavior-diet