واکنش پذیرترین فلز در جدول تناوبی فرانسیوم است. با این حال، فرانسیوم یک عنصر تولید شده در آزمایشگاه است و تنها مقادیر اندکی از آن تولید شده است، بنابراین از نظر عملی، واکنش پذیرترین فلز سزیم می باشد. سزیم با آب به صورت انفجاری واکنش نشان می دهد، هرچند پیش بینی می شود که فرانسیوم حتی با شدت بیشتری واکنش نشان دهد.

استفاده از سری فعالیت فلزات

شما می توانید از سری فعالیت فلزات برای پیش بینی واکنش پذیرترین فلز و مقایسه واکنش پذیری فلزات مختلف استفاده کنید. این سری، نموداری است که عناصر را بر اساس چگونگی تمایل فلزات به جابجایی H2 در واکنش ها لیست می کند.

اگر نمودار سری فعالیت در دسترس نیست، می توانید از روندهای موجود در جدول تناوبی برای پیش بینی واکنش پذیرترین فلز یا نافلز استفاده کنید. واکنش پذیرترین فلزات متعلق به گروه فلزات قلیایی هستند. واکنش پذیری با حرکت به سمت پایین گروه فلزات قلیایی افزایش می یابد.

افزایش واکنش پذیری به کاهش الکترونگاتیویته (افزایش الکترون خواهی) مربوط می شود. بنابراین، تنها با نگاه به جدول تناوبی، می توانید پیش بینی کنید که لیتیم کمتر واکنش دهنده از سدیم است و فرانسیوم بیشتر واکنش دهنده از سزیم و تمام عناصر دیگر بالای آن در گروه عنصر است.

چه چیزی واکنش پذیری را تعیین می کند؟

واکنش پذیری معیاری برای نشان دادن احتمال شرکت یک گونه شیمیایی در یک واکنش شیمیایی برای تشکیل پیوندهای شیمیایی است. عنصری که بسیار الکترونگاتیو است، مانند فلوئور، دارای کشش بسیار بالایی برای الکترون های پیوندی است.

عناصر در انتهای مقابل طیف، مانند واکنش پذیرترین فلزات سزیم و فرانسیوم، به راحتی با اتم های الکترونگاتیو پیوند تشکیل می دهند. با حرکت به سمت پایین یک ستون یا گروه در جدول تناوبی، اندازه شعاع اتمی افزایش می یابد.

برای فلزات، این بدان معنی است که الکترون های بیرونی بیشتر از هسته مثبت دور می شوند. این الکترون ها راحت تر حذف می شوند، بنابراین اتم ها به راحتی پیوندهای شیمیایی تشکیل می دهند. به عبارت دیگر، با افزایش اندازه اتم های فلزات در یک گروه، واکنش پذیری آن ها نیز افزایش می یابد.