بسیاری تصور می كنند همه معیارهای اخلاقی همیشه ثابتند و به عنوان مثال مانند زیبایی شناسی به مرور زمان تغییر نمی كنند. این درحالی است كه به گفته روانشناسان اگر دقیق تر نگاه كنیم متوجه می شویم دورنمای اخلاقیات همیشه در حال تغییر است و معیار اخلاقی یا غیر اخلاقی بودن رفتارها به سرعت و در طول دهه ها تغییر كرده است.
محققان می گویند تغییر اخلاقیات گاهی نوعی از شکوفایی را بازتاب می دهد.

بيشتر ما فكر مى كنيم براى اين كه كشورى توسعه يافته داشته باشيم بايد زياد كار كنيم، با پشتكار باشيم و به نيروى كار آموزش مناسبى ارائه كنيم. همه اينها درست است ولى ما يك چیز بسيار مهم را ناديده گرفته ايم و آن اين كه براى افزودن به سرعت پيشرفتمان بايد افراد مخاطره پذيرى داشته باشيم و جامعه هم زمينه مناسبى براى خطركردن ايجاد كند.
همه افراد درجه اى از خطرپذيرى دارند ولى درجه مخاطره پذيرى در افراد مختلف با يكديگر فرق مى كند. برخى از افراد افق هاى زندگى شان را گسترش مى دهند. چنان كه يكى از دهى كوچك برمى خيزد و شركتى بنا مى نهد كه ايده هاى جديد را عملى مى كند و در جهان بى رقيب مى شود و ديگرى از سى دى فروشى دوره گرد به بزرگ ترين تاجر سى دى تبديل مى شود.

با وجود پیشرفت هایی كه در فهم ما از بیماری های روانی به وجود آمده، اما نحوه معالجه این بیماری ها از نیم قرن پیش تاكنون بهتر نشده است. این نظر ریچارد بنتال، روانپزشك كلینیكی بریتانیایی است. بنتال كه كتاب جنجال برانگیزی به نام «پزشكی ذهن» نوشته می گوید كه كه كارهایی كه در حوزه روانپزشكی انجام شده به شدت غیرعلمی است و از كمك واقعی به بیمارانی كه از مشكلات روانی رنج می برند عاجز است.
بنتال می گوید كه ریشه مشكل تمركز سنگین روانپزشكی بر بیومدیكال (پزشكی زیستی) است كه تحقیقاتش نشان می دهد اشتباهی مهلك است. او ادعا می كند كه داروهای ضد بیماری های روانی هم خیلی خوب عمل نمی كنند و عقاید و برداشت هایی كه درباره آنها وجود دارد درواقع نتیجه بازاریابی های ماهرانه صنایع داروسازی است.