آیا جوامع انسانی بر مبنای ایده های نو و افكار متفاوت افراد خلاق به رونق و پیشرفت می رسد؟ پاسخ بیشتر ما به این پرسش مثبت است. اما یک تحقیق نشان داده با این كه بسیاری از افراد در ظاهر می گویند برای خلاقیت ارزش قایلند و حتی از كسانی در بین خودشان كه تخیل بیشتری دارند تعریف می كنند اما این از ته دل نیست.
دلیلی كه محققان می آورند این است كه افراد مایل نیستند با مخاطرات همراه با ابداعات مواجه شوند. در واقع براساس یك قانون عام، ما انسان ها نامشخص بودن، بلاتكلیفی و عدم قطعیت را دوست نداریم و این موضوعات ما را مضطرب می كند. به طوركلی جهان مكان بسیار مبهمی است و بنابراین ما به سختی تلاش می كنیم تا جایی كه می توانیم از ابهامات بكاهیم. این كار را هم با تكرار انتخاب های همیشگی و انتخاب هایی كه وضع موجود را حفظ می كنند انجام می دهیم.

شاید شما هم دیده باشید بعضی از آقایانِ خواستگاری را که با یک شرط عجیب برای ازدواج قدم پیش می گذارند: «شرط بچه دار نشدن در طول زندگی مشترک». شاید هم صابون این جور خواستگاری ها به تن خودتان خورده باشد. با این خواستگارها که اغلب هم از موقعیت اجتماعی و اقتصادی متوسط به بالایی برخوردارند، چه کار باید کرد؟ 

زایمان موهبتی است الهی و طبیعی در چرخه هستی، اما همراه با درد جسمی،كه برخلاف تفكرات حاكم بر قرون وسطی كه آن را ناشی از باورهای نادرست همچون كفاره گناه آدم و حوا بعلت خوردن میوه ممنوعه  می‌دانستند امروزه حكمت‌های  آن مشخص و مبرهن است  همچون هشدار به مادر و اطرافیان جهت آمادگی برای زایمان و غیره كه مقوله این مقال نیست.اما امروزه دردهای ناشی از زایمان را می‌توان به روشهای گوناگونی تسكین یا مادر را در شرایطی قرار داده تا این درد طاق تفرسا را به دردی قابل تحمل تبدیل كند.