دیساکاریدها نوعی از قندها یا کربوهیدرات‌ها هستند که از اتصال دو مونوساکارید (قند ساده) به یکدیگر ایجاد می‌شوند. این پیوند از طریق واکنش دهیدراسیون (آبگیری) شکل می‌گیرد؛ به این معنی که به ازای هر پیوند، یک مولکول آب از دست می‌رود. پیوند گلیکوزیدی می‌تواند بین هر گروه هیدروکسیل موجود در مونوساکاریدها شکل بگیرد. به همین دلیل، حتی اگر هر دو زیرواحد سازنده یکسان باشند، ترکیبات، آرایش فضایی (استریوشیمی) و پیوندهای مختلفی می‌توانند وجود داشته باشند که منجر به ایجاد دیساکاریدهایی با ویژگی‌های منحصر به فرد می‌شود. دیساکاریدها، بسته به قندهای تشکیل‌دهنده، می‌توانند شیرین، چسبناک، محلول در آب یا کریستالی باشند. هم دیساکاریدهای طبیعی و هم مصنوعی وجود دارند.
دانشمندان با استفاده از آنتن فضایی تداخل‌سنج لیزری (LISA) پتفایندر که یک فضاپیمای آزمایشی طراحی شده برای مطالعه‌ی گرانش است، اعلام کرده‌اند که موفق به اندازه‌گیری دقیق مقادیر بسیار ناچیزی از جنبش‌هایی با مقدار کوچکتر از عرض یک اتم شده‌اند.
پتاسیم سیانید یا سیانور که امروزه به عنوان قوی ترین سم دنیا شناخته می‌شود مقدار کم آن باعث مرگ می‌شود. ابتدا فرد مسموم شده سپس طی 15 الی 20 دقیقه بعد از دنیا می‌رود. امروزه پادزهر این سم قوی پیدا شده است. سدیم نیتریت NaNO2 که خودش نوعی سم قوی است!
سدیم نیتریت نوعی نمک به رنگ سفید و بلورهای ریز است که عنوان اکسید کننده قوی شناخته شده و برای محیط زیست خطرناک است. این ماده کودهای شیمیایی به مقدار فراوان وجود دارد موجب آلودگی آب و خاک می‌شود.
وقتی نمک طعام (سدیم کلرید یا NaCl) را در آب حل می‌کنید، آیا یک تغییر شیمیایی رخ داده است یا یک تغییر فیزیکی؟ برای پاسخ به این سوال، باید تفاوت بین این دو نوع تغییر را بدانیم. تغییر شیمیایی مستلزم یک واکنش شیمیایی است که در آن مواد جدیدی تولید می‌شوند. در مقابل، تغییر فیزیکی تنها ظاهر ماده را تغییر می‌دهد، اما هیچ محصول شیمیایی جدیدی تولید نمی‌شود.