شرکت مک دونالد (McDonald) در صنعت رستوران های جهانی فعالیت می کند. مک دونالد رستوران های خود را می گرداند و یا امتیاز (فرانچایز) خود را به رستوران ها می دهد.
کاوشگر نیو هورایزنز (New Horizons) از طرف ناسا برای انجام تحقیقات فضایی جدید اعزام شده است. به تازگی تیم تحقیقاتی این کاوشگر، تصاویری با کیفیت و با جزئیات بالا به همراه اطلاعاتی تکمیلی در مورد سیارهی آخر منظومهی شمسی یعنی پلوتو ارسال کردهاند. این اطلاعات به صورت یک سند ۵ صفحهای در مجلهی Science نیز چاپ شده است.
طبق اطلاعات بدست آمده، عمر پلوتو به ۴ میلیارد سال میرسد و منطقهی نرمی که در غرب منطقهی قلبی شکل آن قرار دارد و با نام Sputnik Planum شناخته میشود، عمری حدود ۱۰ میلیون سال دارد. طبق گفتهی دانشمندان، دلیل نرم بودن این منطقه این است که سیارهی پلوتو نیتروژن کمتری نسبت به آنچه پیش از این تصور میشد را در اتمسفر متساعد میکند. دلیل آن نیز سرد بودن ناحیهی بالایی اتمسفر است.
اکتینیم، با نماد شیمیایی Ac و عدد اتمی 89، یک عنصر رادیواکتیو است. این عنصر اولین عنصر رادیواکتیو غیر بدوی بود که جدا شد، اگرچه پیش از آن نیز عناصری با خاصیت پرتوزایی مشاهده شده بودند. اکتینیم دارای ویژگیهای جالب و غیرمعمولی است که در ادامه به بررسی خواص، کاربردها و منابع آن میپردازیم.
در قرن هفدهم نیوتن با کارهایى که بر روى نور انجام داد به این نتیجه رسید که نور از ذره هاى کوچک تشکیل شده است. دانشمندان دیگر معتقد بودند که ماهیت نور موج است.
پیدا شدن گروهی 13 تایی از دایناسورها که زمانی در گودالی گل آلود در منطقه سین کیانگ چین مرده بودند ممکن است به ما کمک کند بفهمیم چرا پرندگان منقار دارند و دندان ندارند. دانشمندان متوجه شدند گروه دایناسورهایی که در این چاله پیدا شده اند از نوزاد تا بزرگسال را شامل می شوند و می توانند الگوی از دست دادن دندان ها به مرور زمان را نشان دهند.
در دل دنیای اتمها، جایی که عناصر سنگین و رادیواکتیو حکمرانی میکنند، مفهوم شگفتانگیزی به نام "جزیره ثبات" وجود دارد. این اصطلاح، به ناحیهای فرضی در جدول تناوبی اشاره دارد که در آن ایزوتوپهای سنگین عناصر، برخلاف سایر ایزوتوپهای رادیواکتیو، عمر نسبتاً طولانی دارند و فرصت کافی برای مطالعه و استفاده از آنها فراهم میشود. در واقع، جزیره ثبات، همچون پناهگاهی در دریای عناصر ناپایدار است؛ دریایی که در آن ایزوتوپها به سرعت تجزیه میشوند و شناسایی و کاربرد آنها را برای دانشمندان دشوار میسازند.
دانشمندان رگههایی از غبار کیهانی را روی بام ساختمانهایی در پاریس، اسلو و برلین یافتهاند. این نخستین بار است که پژوهشگران کشف این ذرات ریز را در محیطهای شهری تأیید میکنند.
غبار کیهانی نام مقدار کمی از مواد در فضا است؛ موادی که از تشکیل منظومهی شمسی ما در حدود ۴.۶ میلیارد سال پیش باقی ماندهاند. پژوهشهای جدید نشان میدهد که پس از گذشت میلیاردها سال، هنوز هم بارش این سنگهای آسمانی خیلی ریز بر سطح زمین ادامه دارد.