هزاران نوع مختلف از پلاستیک ها وجود دارد، از کیسه های خرید گرفته تا اسباب بازی ها، سی دی ها و لوله هایی که در کار لوله کشی مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از پلاستیک ها، مانند آدامس یا لاستیک از قسمت هایی از گیاهان درست می شوند، اما بیشتر انواع مختلف پلاستیک ها را خود انسان ها می سازند. ما آنها را «پلاستیک» می نامیم چراکه پلاستیک به این معنی که آسان خم می شود و یا به اشکال مختلف قالب گیری می شود.
همه پلاستیک ها از گروه های مولکول های هیدروکربن اند. هر یک از این مولکول ها بسیار بزرگ اند و ده ها هزار اتم کربن و اتم هیدروژن در داخل آنها هستند. بیشتر مولکول های پلاستیک فقط از اتم های هیدروژن و کربن هستند یا بیشتر از اتم های هیدروژن و کربن با مقداری اکسیژن، گوگرد، نیتروژن و یا اتم های کلر تشکیل شده اند. پلاستیک ها از مزیت اتم های کربن بهره می برند. مزیت اتم های کربن پیوند خوردن الکترون هایشان با هم در زنجیره های انعطاف پذیر طولانی است تا مولکول های انعطاف پذیر طولانی ایجاد کنند.

محصولات با پایه نفت (پلاستیك و وینیل) آمده اند تا درصد بزرگ و روبه افزایشی از تركیبات تشکیل دهنده خودروها را تشكیل دهند.

برای نخستین بار، دانشمندان مولکول آلی پیچیده‌‌ای از نوع مولکول کایرال در فضای میان‌ستاره‌ای شناسایی کرده‌اند، این اکتشاف تا حد زیادی می‌تواند درک ما را از چگونگی پیدایش حیات بر روی زمین و شاید حتی دورنمای تکامل حیات در نقاط دیگر از کهکشان، بهبود دهد.

مولکول مورد بحث، اکسید پروپیلن، در یک توده ابر گازی غول پیکر به نام Sagittarius B2، واقع در فاصله‌ی حدود ۳۹۰ سال نوری از مرکز کهکشان راه شیری، شناسایی شده است. جرم توده ابر Sagittarius B2  در حدود ۳ میلیون برابر جرم خورشید است و در حال حاضر ما می‌دانیم که این توده‌ی بزرگ حاوی مولکول کایرال در میان خود است، چیزی که پیش از این هرگز در خارج از منظومه‌ی شمسی مشاهده نشده بود.