میرزا تقی خان امیرکبیر (1852-1806 میلادی) یکی از تأثیرگذارترین رجال تاریخ اخیر ایران بود. امیر در دهات فراهان واقع در استان مرکزی متولد شد. تنها 3 سال و سه ماه سمت صدراعظمی را بر عهده داشت و در این مدت بیش از کل صدراعظم های سلسله قاجار به ایران خدمت کرد. وی بنای نوسازی (مدرنیزاسیون) در ایران را پی ریزی کرد.
پدر تقی، کربلائی محمد قربان نام داشت. پدر امیرکبیر ابتدا آشپز و سپس مباشر (ناظر امور) خانواده قائم مقام فراهانی شد. قائم مقام مدتی نخست وزیر محمد شاه قاجار بود و سرانجام به قتل رسید.
امیرکبیر از جوانی در دستگاه قائم مقام پرورش یافت. معروف است که وقتی معلم سرخانه برای تدریس به کودکان قائم مقام به خانه او می آمد، تقی که مشتاق یادگیری بود سعی می کرد از پشت در بسته کلاس به درس ها گوش کند. وقتی قائم مقام این موضوع را شنید به تقی اجازه داد عضو دایمی کلاس شود.