در بیش از 200 میلیون سال پیش، تقریباً همه خشكی های زمین در قالب قاره ای به نام پانگه آ گرد آمده بودند. پانگه آ قاره ای بود كه سیاره ما از آن زمان تاكنون مشابه آن را به خود ندیده است. قاره پانگه آ فضای زیادی برای جولان جانوران داشت و آنها می توانستند آزادانه در این خشكی یكپارچه و بزرگ پرسه بزنند. در این میان تنها چند مانع جغرافیایی نظیر كوه ها یا قله های برفی وجود داشت. با این حال جانوران خود را در مناطق خاصی محدود كرده بودند.
مطالعه ای كه بر روی شبكه های اجتماعی انجام شده نشان می دهد با وجود روند روبه رشد استفاده از رسانه های اجتماعی و تأثیر فزاینده آنها افراد هنوز دوستانشان را چهره به چهره انتخاب می كنند.
به این ترتیب حتی در عصر دیجیتال هم انسان ها دوستی هایشان را براساس تعامل شخصی بنا می كنند و هرچه محل زندگی شان به هم نزدیك تر باشد، بیشتر احتمال دارد كه با هم دوست شوند. درنتیجه بیشتر دوستانمان در جایی كه زندگی می كنیم تمركز یافته اند و وقتی بین محل زندگی مان فاصله می افتد تمركز دوستان هم كم می شود.
یک تحقیق جدید نشان میدهد، احتمالا برخورد یک جرم آسمانی بزرگ با زمین، قبل از تشکیل پوستهی آن، دلیل وجود پلاتینیوم، طلا و دیگر عناصر گرانبها در روی زمین است. پیش از این تصور میشد که برخوردهای کوچک، این عناصر گرانبها را به زمین منتقل کردهاند. ولی یافتههای جدید عکس چنین رویدادی را نشان میدهد؛ یعنی اینکه گذشتهی کرهی زمین، بسیار کم افت و خیزتر از آن چیزی بوده است که قبلا پنداشته میشد.
داستان تکامل نهنگها، روایتی از دگرگونی موجوداتی کوچک به جاندارانی عظیمالجثه است. تصور کنید نهنگهای خاکستری و نهنگهای اسپرم چند تنی امروزی، نوادگان پستانداران کوچک و سگمانندی باشند که 50 میلیون سال پیش در بستر رودخانههای آسیای مرکزی زندگی میکردند! نهنگها نمونهای شگفتانگیز از تکامل تدریجی پستانداران از زندگی کاملاً زمینی به زندگی کاملاً دریایی هستند و در این مسیر، سازگاریهای متعددی مانند بدنهای کشیده، پاهای پردهدار و حفرههای تنفسی (سوراخهای بینی) پیدا کردهاند.
امیر ابن الخوض، فرمانروای توانمند کشور قضیعبیه در خزانه ی خود نشسته بود و شادان و خندان دوازده جعبه ی در بسته را که در گوشه ای ردیف شده بودند، تماشا می کرد جعبه های پر از شمش های زر، حاوی مالیات هایی که دوازده نماینده ی ویژه از دوازده استان کشور گردآوری کرده بودند. روی هر جعبه، نام استان و نام نماینده ی ویژه یادداشت شده بود. هر شمش یک کیلوگرم وزن داشت و جعبه های که بیشتر آن ها پر بودند، مبلغ هنگفتی را نشان می دادند.