گیاهانی كه در هنگام رقابت برای به دست آوردن نور مبارزه را به همسایگان بزرگترشان می بازند و در سایه آنها قرار می گیرند باز هم میدان را خالی نمی كنند. آنها با طولانی كردن سریع شاخه ها و امتداد دادن برگ هایشان به جانب خورشید خود را با این شرایط وفق می دهند. این واكنش سندرم اجتناب از سایه نامیده می شود.
در سال 1959 دانشمندی به نام ریچارد فینمن که برنده جایزه نوبل بود, در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا سخنرانی مشهوری ایراد کرد. او در این سخنرانی گفت که ما می توانیم چیزهای کوچکی بسازیم که همان کاری را که ما می خواهیم انجام دهند. مثلاً می توان 25 هزار صفحه دایره المعارف بریتانیکا (دایره المعارف سال 1959) را در ابعاد یک سر سوزن جا داد و تمام کتاب های جهان را در جزوه ای 35 صفحه ای حفظ و نگهداری کرد.
اکوتوریسم، یا گردشگری پایدار، به سفرهایی گفته می‌شود که کمترین آسیب را به مناطق بکر و در معرض خطر وارد می‌کنند. برخلاف گردشگری سنتی، اکوتوریسم فرصتی برای یادگیری و آشنایی با محیط زیست و فرهنگ جوامع محلی فراهم می‌کند. این نوع گردشگری، با تخصیص بودجه به حفاظت از محیط زیست و کمک به توسعه اقتصادی مناطق محروم، نقشی مثبت در پایداری این مناطق ایفا می‌کند. در واقع، اکوتوریسم تلاشی است برای لذت بردن از زیبایی‌های طبیعت، بدون آنکه به آن آسیبی برسانیم و در عین حال، به جوامع محلی کمک کنیم.
سلولز، فراوان‌ترین ترکیب آلی روی زمین، یک پلیمر طبیعی است که نقش حیاتی در ساختار گیاهان ایفا می‌کند. این ماده، نوعی کربوهیدرات پیچیده یا پلی‌ساکارید است که از اتصال صدها تا هزاران مولکول گلوکز به یکدیگر تشکیل شده است. اگرچه جانوران قادر به تولید سلولز نیستند، اما گیاهان، جلبک‌ها و برخی باکتری‌ها و میکروارگانیسم‌ها این ماده را تولید می‌کنند.