در تقویت نیروی جنسی، فایده غذا بیشتر از دوا است، ولی غذایی که بدین منظور انتخاب می‌شود، باید سه خصوصیت مهم داشته باشد: اول این‌که کثیرالغذا باشد؛ دوم، مولد ریح و باد باشد؛ سوم، مایل به گرمی باشد.
 پس اگر غذایی دارای این سه خصوصیت باشد، مناسب‌تر است و فرد را از چیزهای دیگر بی‌نیاز می‌کند. اگر همه این خصوصیات در یک غذا جمع نباشد، می‌توان از چند غذا استفاده کرد.

هزاران نوع مختلف از پلاستیک ها وجود دارد، از کیسه های خرید گرفته تا اسباب بازی ها، سی دی ها و لوله هایی که در کار لوله کشی مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از پلاستیک ها، مانند آدامس یا لاستیک از قسمت هایی از گیاهان درست می شوند، اما بیشتر انواع مختلف پلاستیک ها را خود انسان ها می سازند. ما آنها را «پلاستیک» می نامیم چراکه پلاستیک به این معنی که آسان خم می شود و یا به اشکال مختلف قالب گیری می شود.
همه پلاستیک ها از گروه های مولکول های هیدروکربن اند. هر یک از این مولکول ها بسیار بزرگ اند و ده ها هزار اتم کربن و اتم هیدروژن در داخل آنها هستند. بیشتر مولکول های پلاستیک فقط از اتم های هیدروژن و کربن هستند یا بیشتر از اتم های هیدروژن و کربن با مقداری اکسیژن، گوگرد، نیتروژن و یا اتم های کلر تشکیل شده اند. پلاستیک ها از مزیت اتم های کربن بهره می برند. مزیت اتم های کربن پیوند خوردن الکترون هایشان با هم در زنجیره های انعطاف پذیر طولانی است تا مولکول های انعطاف پذیر طولانی ایجاد کنند.

به طور کلی، هرچه فردی بیشتر از مواد مخدر استفاده کند بیشتر در معرض خطر تغییر در سیستم پاداش مغز قرار می گیرد که نتیجه اش اعتیاد است. مواد اعتیاد آور غلظت دوپامین را در مرکز پاداش مغز نسبت به پاداش های طبیعی بیشتر افزایش می دهند. (دوپامین یک انتقال دهنده عصبی است که برای شماری از کارکردهای مختلف مغز مهم است. دوپامین در شناخت، مجازات، انگیزه، توجه، خلق و خو، خواب حرکات ارادی، یادگیری و حافظه نقش دارد.)
در طول زمان، مصرف مواد مخدر باعث می شود سیستم دوپامین با ایجاد مقاومت، به همه دوپامین های اضافی واکنش دفاعی نشان دهد. نتیجه نیاز به داروهای بیشتر است تا فرد به نتیجه مورد نظر برسد. این روند واکنش دفاعی در نهایت می تواند باعث تغییر ژنتیکی شود که اعتیاد را غیر قابل برگشت می کند.