در فاصله‌‌ی ۳۰۰ سال نوری زمین، ستارهای به اسم HIP68468 قرار دارد؛ این ستاره شباهت زیادی به خورشید دارد و می‌تواند آینده‌ی خورشید را به نمایش بگذارد. تیمی از ستاره‌شناس‌ها که چندین سال است در حال پایش این ستاره هستند، در مطالعه‌ی جدید خود، اعلام کردند ستاره‌ی یادشده در گذشته سیاره‌های مجاور خود را بلعیده است. آنچه سبب نتیجه‌گیری اخیر آنها شده است، مقدار لیتیوم موجود در ستاره‌ی HIP68468 است؛ مقدار این فلز ۴ برابر چیزی است که از ستارهای به قدمت ۶ میلیارد سال می‌توان انتظار داشت. از آنجا که ستاره‌ها معمولا لیتیوم خود را می‌سوزانند، از این‌رو مقدار مازاد این عنصر در ستاره‌ی یادشده در کنار وجود فلزات مقاوم در برابر حرارتی که به‌طور معمول در سیاره‌های سنگی یافت می‌شوند، تنها از طریق بلعیده‌شدن سیاره‌ها توسط این ستاره قابل توجیه هستند.
فلزات قلیایی، گروهی از عناصر شیمیایی با ویژگی‌های منحصر به فرد هستند. در این مطلب، با ویژگی‌های این گروه از عناصر بیشتر آشنا می‌شویم.
بافر TAE، محلولی است که از ترکیب باز Tris، استیک اسید و EDTA (تریس-استات-EDTA) به دست می‌آید. در گذشته، این بافر به عنوان رایج‌ترین بافر در الکتروفورز ژل آگارز برای تجزیه و تحلیل محصولات DNA حاصل از تکثیر PCR، پروتکل‌های خالص‌سازی DNA یا آزمایش‌های کلونینگ DNA مورد استفاده قرار می‌گرفت.
ناسا با وجود اینکه با کاهش بودجه مواجه شده است؛ اما مأموریت جدیدی برنامه‌ریزی کرده تا ماهواره‌ای به نام Geostationary Carbon Cycle Obsercatory را به مدار زمین بفرستند. این ماهواره که با نام GeoCARB شناخته می‌شود، به‌صورت لحظه‌ای میزان گازهایی مانند دی‌اکسید کربن و متان را اندازه‌گیری می‌کند. هدف از این مأموریت، درک بهتر چرخه‌ی طبیعی کربن زمین و روندی است که میزان گازهای گلخانه‌ای را در اتمسفر زمین کنترل می‌کند.