ستاره‌شناسان نوع جدیدی از سیستم ستاره‌ای را کشف کرده‌اند که تمام دانسته‌های ما در مورد منظومه‌های خورشیدی را نقض می‌کند. این سیستم، دودویی (binary-binary) نامیده شده است، چرا که در منظومه‌ی فوق دو ستاره وجود دارد که با فاصله‌ی کمی با یکدیگر به دور هم می‌چرخند. در این منظومه دو سازه‌ی بسیار بزرگ هم وجود دارد که در مدار خودشان به دور ستاره‌ی اصلی در حال گردش هستند. چنین پدیده‌ای در واقع نخستین نوع از اینگونه سیستم به شمار می‌رود که تا به حال کشف شده است. وجود چنین منظومه‌ای به این معنی است که شاید تصور ما از چگونگی پدید‌ آمدن منظومه‌های خورشیدی بسیار نادرست باشد.
 

تصویری که توسط دوربین دید دور کاوشگر فضایی New Horizons در فاصله‌‌ی ۱۷۰۰۰ کیلومتری در سال ۲۰۱۵ گرفته شده، وسعتی با حدود ۸۰ کیلومتر عرض و بیش از ۷۰۰ کیلومتر طول را به نمایش می گذارد. نکته‌‌ی بسیار عجیبی که دانشمندان را نیز درباره‌‌ی این منطقه به تعجب واداشته ظاهر سلول مانند آن است که خود دستمایه‌‌ی ارائه‌‌ی بسیاری از نظریه‌‌های گوناگون برای توصیف آن شده است. در حال حاضر این نظریه‌‌ی غالب آن است که این گودالهای عجیب و غریب که بر روی سطح این سیاره شکل می گیرند در واقع ناشی از پدیده‌‌ای به نام تصعید هستند.

در تصاویر جدیدی که ناسا منتشر کرده، ناحیه‌ای با نام Tombaugh به چشم می‌خورد که البته پیش از این هم در چندین تصاویر ارسالی نیز این ناحیه مشخص بود. این تصاویر در ماه جولای که نزدیک‌ترین فلای بایِ فضاپیمای New Horizons در حول پلوتو با فاصله‌ی ۹٫۵۵۰ مایلی قرار داشت، بادوربین دوربرد LORRI ثبت شده‌اند.

همان طور که در تصویر نیز مشاهده می‌کنید، در قلب پلوتو یخ‌های خشک با شکل رگه‌هایی به رنگ سیاه وجود دارد. البته دیگر رگه‌ها دارای تپه و بلندی‌هایی هستند که به نظر می‌رسد از دیگر سطوح به وجود آمده‌اند. بر اساس این تصاویر جدید، دانشمندان معتقد هستند که احتمال وجود حیات و تبادل نیتروژن بین سطح و اتمسفر در پلوتو وجود دارد.