در بین گازهای واقعی، هلیوم نزدیک‌ترین رفتار را به گاز ایده‌آل دارد. دلیل این امر این است که هلیوم، برخلاف بسیاری از گازها، به صورت تک‌اتمی وجود دارد. این ویژگی باعث می‌شود نیروهای پراکندگی واندروالس بین اتم‌های آن به حداقل برسد.
شاید اخیراً درباره‌ی «تک‌شاخ سیبری» شنیده باشید؛ گونه‌ای از موجودات منقرض‌شده به نام Elasmotherium که حدود 20,000 سال پیش زندگی می‌کردند و احتمالاً الهام‌بخش افسانه‌ی تک‌شاخ‌ها بوده‌اند. حقیقت این است که در ریشه‌ی بسیاری از اسطوره‌ها و افسانه‌ها، هسته‌ای از واقعیت نهفته است: یک رویداد، یک شخص یا یک جانور که طی هزاران سال، الهام‌بخش افسانه‌های عظیمی شده‌اند. به نظر می‌رسد که این موضوع در مورد بسیاری از موجودات افسانه‌ای صدق می‌کند؛ موجوداتی که امروزه بسیار خیالی و دور از ذهن به نظر می‌رسند، اما شاید در گذشته‌های دور، بر اساس حیوانات واقعی و زنده‌ای شکل گرفته‌اند که قرن‌هاست توسط انسان‌ها دیده نشده‌اند.
پایه اصلی نانوبادی ها در سال 1992 کشف شد و اولین بار در خانواده شتران (Camelidae) مشاهده شد. نانوبادی ها رده جدیدی از پروتئین های درمانی اند که از زنجیره سنگین و متغیر آنتی بادی ها به دست می آید. این قطعات کوچک پروتئینی در غیاب زنجیره سبک به طورکامل تکامل یافته اند. ترکیب ویژگی های خوب آنتی بادی های مونوکلونال معمولی و مولکول های کوچک دارویی در نانو بادی ها جمع شده است.
آنها به جز در شترها و لاماها (شتر بی کوهان آمریکای جنوبی) در هیچ یک از گونه های پستانداران مشاهده نمی شوند.