کابوس ها رؤیاهایی ترسناک و اضطراب آورند. کابوس ها حتی پس از این که فرد از خواب بیدار می شود هم باعث اضطراب و ترس او می شوند. افراد از هر سنی دچار کابوس می شوند، اما این موضوع در کودکان شایع تر است. کابوس ها معمولاً قبل از سن 10 سالگی آغاز می شوند و دختران را بیشتر از پسران می آزارند.
به جز مورد اختلال استرس پس از سانحه (تروما)، به طورکلی کابوس ها نشان دهنده هیچ گونه شرایط خاص پزشکی و روانشناختی نیستند.

تروما صدمه روانی ناشی از شوك پس از یك حادثه یا واقعه خشونت بار و به طوركلی تجربه ای دشوار در زندگی افراد است. تجربه رشد روانی پس از تروما هم ظاهراً می تواند پس از نوعی آسیب شدید روانی یا تروما رخ دهد. به این ترتیب رشد پس از تروما مستلزم تجربه یك زندگی دشوار مثل دست و پنجه نرم كردن با سرطان است.
گفته می شود این تجربه می تواند باعث ایجاد تحولی روحی و روانی در فرد شود و چشم انداز مثبت تری در هنگام مواجهه با وقایع زندگی در وی ایجاد كند. اما تحقیقاتی كه در سال های اخیر انجام شده تاحدی خلاف این نظر را ثابت می كند.

یک عصب‌شناس با اشاره به دلایل گرفتگی گردن بر اثر استرس، نشستن نادرست و ضربه‌های وارد شده، خود درمانی به ویژه مصرف مسکن‌ها و استفاده از یخ را نادرست برشمرد.