تاكنون شماری از كتاب های علمی با موضوع «ادراك غیرمنطقی خطر» به چاپ رسیده است. این كتاب ها می گویند كه چرا بعضی از افراد از واكسن، اشعه ناشی از تلفن های همراه و برخی دیگر از مؤلفه های دنیای جدید می ترسند در حالی كه علم می گوید این موارد آن طور كه آنها فكر می كنند خطرناك نیست. همچنین این كتاب ها می كوشند توضیح دهند چرا ما از تغییرات آب و هوایی، چاقی و یا باكتری های مقاوم در مقابل آنتی بیوتیك ها یا خطرات دیگری كه علم به عنوان تهدیدهای عظیم سلامتی و ایمنی تشخیص داده نمی ترسیم؟

شیمی یكی از علومی است كه هموراه در زندگی بشر دخالت كامل داشته و وارد و به اندازه كه تمدن كنونی بیشتر شود دخالت آن در شئون مختلف زندگی نیز زیادتر خواهد شد. ما در دنیایی زندگی می كنیم كه پر از مواد شیمیایی گوناگون است. بعضی از این مواد مانند آب كاملاً برایمان آشنا است اما بسیاری مواد دیگر وجود دارند كه چندان آشنا نیستند. واقعیت آن است كه ما از هر لحاظ با مواد شیمیایی روبرو هستیم. لباسی كه می پوشیم، غذایی كه مصرف می كنیم، كاغذی كه مطالب را روی آن می خوانیم همگی مواد شیمیایی به شمار می روند. علم شیمی از اجسام و خواص و ساختمان آنها و واكنشهایی كه آنها را به اجسام دیگر تبدیل می نماید بحث می كند. طی هزاران سال، دانش شیمی تنها منحصر به تهیه اكسیرها، عطرها و جوهر های پاره ای از فلزات بود. یونانیان قرن پنجم كه همواره در صدد پی بردن به رموز و اسرار طبیعت بودند آب را كه مایه حیات سایر موجودات است عنصری ساده می پنداشتند حال آنكه آب تركیبی از دو عنصر ساده اكسیژن و هیدروژن است. 

رزین ABS از نظر شیمیایی در خانواده ای از ترموپلاستیک ها یا گرمانرم ها به نام ترپلیمر (terpolymers) است. (گرمانرم ها به پلیمرهایی گفته می‌شود که با افزایش دما بدون تغییر شیمیایی ذوب می‌شوند.)
رزین ABS از سه مونومر مختلف ساخته شده است: اکریلونیتریل، بوتادین و استایرن. بهترین ویژگی های این سه، یک ماده بسیار مفید و پر کاربرد را به وجود آورده است. (مونومرها مولکول هایی با ساختار نسبتاً ساده و با وزن مولکولی پایین اند که از آنها می توان پلیمر، رزین های مصنوعی و یا الاستومرها را ساخت.)