چندسال پیش سازمان نوسازی و تجهیز مدارس از بچه ها خواست مدرسه ای را که دوست دارند نقاشی کنند. در اکثر نقاشی ها دخترها یک شاخه گل روی میز معلم ها گذاشتند و پسرها زمین فوتبال کشیدند.
واقعیت این است كه دیوارهای زخمی و كثیف، رنگ های بی روح، نیمكت های چوبی با یك عالم كنده كاری روی میزهایش و یا نیمكت های فلزی كه گوشه هایشان فرو رفته اند، دستشویی های كثیف، شیرهای آب خراب، حیاط های كوچك بدون فضای سبز یا بدون امكان ورزش و بازی شكل غالب مدارس ما است و خاطرات بسیاری از ما را هم از واژه مدرسه تشكیل می دهد.

به طورکلی مشخص شده افرادی که به شكل منفی به حوادث استرس زای زندگی پاسخ می دهند و یا این حوادث را به شکل منفی تفسیر می كنند بیشتر در معرض ابتلا به افسردگی هستند. همچنین کسانی که وقایع زندگی را نتیجه عواملی می دانند كه نمی توان تغییرشان داد و یا آنها را بازتاب  كمبودهای خود می دانند نیز بیشتر ممکن است به افسردگی مبتلا شوند.
با انجام یك مطالعه بر روی هم اتاقی های دانشگاهی هم مشخص شده سبک خاصی از تفکر كه باعث آسیب پذیری افراد مقابل افسردگی می شود مسری است و ممكن است شش ماه بعد علایم افسردگی در هم اتاقی های افراد با این سبک تفکر بروز كند.

ریزش مرگبار یك ساختمان هشت طبقه تولید پوشاك در داکای بنگلادش، به بحث های داغی در زمینه ایمنی محیط كار منجر شد. بحث ها به ویژه حول این موضوع می گردد كه آیا كشورهای فقیر قادرند شرایط كاری ایمنی را برای كارگرانشان فراهم كنند درحالی كه مصرف كنندگان كالاهای ساخت آنها در كشورهای دیگر ترجیح می دهند با قیمت های مقرون به صرفه خرید كنند.
تنظیم و اعمال قوانین ایمنی هزینه زیادی برای كشورهای فقیر دارد و قیمت های تمام شده را بالا می برد. به این ترتیب معامله با مرگ و سوختن چیزی است كه كارگران فقیر این كشورها حاضر به قبول آن هستند تا دستمزد دریافت كنند.