تصور کنید در جلسه خواستگاری نشسته اید و فرد مقابل به سوالهای شما اینگونه پاسخ می دهد که : نظر مادرم اینگونه است! پدرم چنین روشی دارد! باید با مادرم مشورت کنم! باید نظر خواهرم را جویا شوم!
تصویری که توسط دوربین دید دور کاوشگر فضایی New Horizons در فاصلهی ۱۷۰۰۰ کیلومتری در سال ۲۰۱۵ گرفته شده، وسعتی با حدود ۸۰ کیلومتر عرض و بیش از ۷۰۰ کیلومتر طول را به نمایش می گذارد. نکتهی بسیار عجیبی که دانشمندان را نیز دربارهی این منطقه به تعجب واداشته ظاهر سلول مانند آن است که خود دستمایهی ارائهی بسیاری از نظریههای گوناگون برای توصیف آن شده است. در حال حاضر این نظریهی غالب آن است که این گودالهای عجیب و غریب که بر روی سطح این سیاره شکل می گیرند در واقع ناشی از پدیدهای به نام تصعید هستند.
مطالعات نشان می دهد که موفقیت و توسعه کشورها به وجود افراد موفق در آن کشورها بستگی دارد.
اگر زندگی را به مسابقه ای تشبیه کنیم، می توان افراد بشر را که در این مسابقه شرکت دارند به سه گروه تقسیم کرد:
اکثریت در گروه اول یعنی تماشاچیان هستند که تنها نظاره کنندگان حوادثند و از بیم ضربه های احتمالی خود را کنار می کشند. بیشتر این تماشاچیان از موفقیت بیم دارند، زیرا مطمئنند که اگر موفق شوند، بار وظایفی بر دوش آنان گذاشته می شود. آنان از این که از عهده وظایفی که بر دوششان گذاشته می شود برنیایند می ترسند.
گروه دوم بازندگان این مسابقه اند. در این گروه تنها انسان های فقیر قرار ندارند. بلکه کسانی که از رفاه اجتماعی نسبی برخوردارند هم می توانند از بازندگان محسوب شوند. زیرا به گذراندن روزمره زندگی و خانه و درآمد متوسط قانعند. آنان اهداف بلند ندارند و اگر هم داشته باشند به آن نمی رسند.
شگرد 4: تقسیم سریع بر 4 ( یا 0/4 ، 40 ، 400 و نظیر آن )
نقشه : این شگرد هم بسیار ساده و روشن است اما بسیاری از افراد از آن استفاده نمی کنند. برای تقسیم عددی بر 4 ، عدد را نصف کنید و بعد باز حاصل را نصف کنید. به چند مثال نگاه کنید .
مثال ساده ی 1 : 4 ÷ 84
قدم 1 ) 84 را نصف کنید : 42 = 2 ÷ 84
قدم 2) 42 را نصف کنید : (جواب) 21 = 2 ÷ 42
کانادا، دومین کشور پهناور جهان، از نظر تقسیمات کشوری به ده استان و سه قلمرو (Territory) تقسیم میشود. تفاوت اساسی بین استانها و قلمروها در میزان استقلال آنها از دولت فدرال کاناداست. استانها در تعیین قوانین و اعمال حقوق خود بر منابع طبیعی و سایر ویژگیهای سرزمینی، از استقلال بیشتری برخوردارند. این استقلال بر اساس "قانون اساسی ۱۸۶۷" به استانها اعطا شده است. در مقابل، قلمروها قدرت خود را مستقیماً از دولت فدرالکانادامیگیرند.