چرا با این كه آفریقا از منابع غنی برخوردار است، مردمش بهتر تحصیل نمی كنند، کودکان آن به خوبی تغذیه نمی شوند و بزرگسالانش زندگی طولانی تری ندارند؟ نتیجه یک مطالعه که به وسیله کارشناسان بین المللی انجام شده به این پرسش پاسخ داده است.
در این مطالعه آمده که 20 کشور واقع در جنوب صحرای آفریقا از سوی صندوق بین المللی پول به عنوان «غنی از منابع» طبقه بندی می شوند. از این تعداد رتبه 14 كشور از نظر میزان تولید ناخالص داخلی به ازای هر نفر، بالاتر از رتبه شان در شاخص توسعه انسانی سازمان ملل متحد است. برای مثال آنگولا از لحاظ تولید ناخالص داخلی برای هر نفر در رتبه 110 جهان قرار دارد، اما در مقیاس توسعه ای در رده 148 است.

در قسمت اعظم تاریخ، انسان ها با سه روش جابجا می شدند. راه رفتن، به وسیله حیوانات و یا با قایق. بعد از اختراع چرخ، ارابه، واگن و کالسکه هایی ساخته شدند که به وسیله اسب، گاو و یا حتی انسان کشیده می شدند. کالسکه ها آهسته حرکت می کردند و اغلب ناراحت بودند. بعدها، واگن هایی اختراع شد که به وسیله اسب ها روی شیارهایی کشیده می شدند. شیارها کمک می کردند واگن ها سریع تر از زمانی که روی زمین مسطح کشیده می شدند حرکت کنند.

زمانی هدف نظام آموزشی آن بود که کارمندان خوبی پرورش دهد. ولی با ورود به قرن 21 نظام های آموزشی هدف دیگری را دنبال می کنند.

در عصر جدید عمر مشاغل گاهی به ده سال هم نمی رسد. برای همین نیروهایی که در مدرسه و دانشگاه پرورش می یابند باید انعطاف پذیری لازم را داشته باشند که با 60 ساعت آموزش مهارت های جدیدی بیاموزند و وارد شغل جدیدی شوند. به همین دلیل بر اساس شیوه های جدید آموزشی در دنیا، دیگر نظام های آموزشی انبوهی از اطلاعات ریز را آموزش نمی دهند و شیوه حافظه محوری را کنار گذاشته اند. بلکه توانایی حضور ذهن، تشخیص، انتخاب، استدلال و مشارکت را می آموزند. در عصر جدید کسانی که می خواهند وارد بازار کار شوند باید توانایی مناظره، تمرکز و گزینش اطلاعات را داشته باشند. به این ترتیب از این توانایی برخوردار می شوند که به عنوان مثال با رجوع به اینترنت اطلاعات مورد نیازشان را تأمین کنند و خود را در هر زمانی با مقتضیات حرفه خودشان و یا هر حرفه جدیدی که می خواهند وارد آن شوند وفق دهند.