بسیاری از مردم، تکامل نخستیها (پریماتها) را با نگاهی انسانمحور بررسی میکنند و بیشتر بر روی هومینیدهای (انسانتباران) دوپا و دارای مغز بزرگ که میلیونها سال پیش در جنگلهای آفریقا زندگی میکردند، تمرکز دارند. اما واقعیت این است که نخستیها – دستهای از پستانداران بزرگجثه که نه تنها شامل انسان و هومینیدها، بلکه میمونها، کپیها، لمورها، بابونها و شبدوستها (تارسیرها) نیز میشوند – تاریخ تکاملی بسیار عمیقی دارند که به دوران دایناسورها برمیگردد.
یک تحقیق جدید نشان میدهد، احتمالا برخورد یک جرم آسمانی بزرگ با زمین، قبل از تشکیل پوستهی آن، دلیل وجود پلاتینیوم، طلا و دیگر عناصر گرانبها در روی زمین است. پیش از این تصور میشد که برخوردهای کوچک، این عناصر گرانبها را به زمین منتقل کردهاند. ولی یافتههای جدید عکس چنین رویدادی را نشان میدهد؛ یعنی اینکه گذشتهی کرهی زمین، بسیار کم افت و خیزتر از آن چیزی بوده است که قبلا پنداشته میشد.
كارشناسان در حال جاسازی حس گرها در اشیای عادی از جاده و خودرو گرفته تا یخچال و ضربان ساز (پیس میكر) هستند تا آنها توانایی برقراری ارتباط را به دست آورند. دلیل جاسازی این ابزار داخل اشیای عادی، جمع آوری اطلاعات، ضبط داده ها، تجزیه و تحلیل اطلاعات و بهره برداری از آنها در جهت هدایت كسب و كار است.
دوران پلیستوسن، که به عنوان آخرین دوره از دوران سنوزوئیک (از ۶۵ میلیون سال پیش تا کنون) شناخته میشود و نخستین دوره از دوره کواترنری (که تا به امروز ادامه دارد) است، نقطه اوج ۲۰۰ میلیون سال تکامل پستانداران را به نمایش میگذارد. در این دوره، شاهد ظهور پستانداران غولپیکری مانند خرسها، شیرها، آرمادیلوها و حتی وامبتها بودیم که اندازههایی بسیار بزرگتر از اجداد خود داشتند.