کهکشان‌ها در اطراف خود دارای هاله‌هایی هستند که ممکن است از مواد معمولی و یا ماده‌ی تاریک ساخته شده باشند. تصویر فوق زیرسازه‌ای از درون یک هاله در شبیه‌سازی Q زنجیره‌ای (Q Continuum simulation) نشان می‌دهد که زیرهاله‌ها (subhalo) در این تصویر با رنگ‌های مجزا نشان داده شده‌اند.
یکی از دلایلی که دایناسورها برای ما جذاب شده اند اندازه بزرگ آنها است. وزن دایناسورهای گیاهخواری مانند دیپلودوکوس و براکیوزاروس در حدود 50 تن و وزن تیرانوسور رکس 7 تا 8 تن بوده است. از شواهد فسیلی چنین برمی آید که از هر نظر که دایناسورها را با جانوران دیگر مقایسه کنیم، چه از لحاظ گونه و چه تک به تک، دایناسورها از همه جانورانی که تاکنون بر روی زمین زندگی کرده اند بزرگ تر بوده اند. (استثنا در این زمینه نسل خاصی از کوسه های های ماقبل تاریخ، نهنگ ماقبل تاریخ و خزندگان دریایی مانند ایکتیوسور و پلیوسور بوده اند. این جانوران حجم عظیمی داشته اند و در آب شناور بوده اند.)
زیست شناسان و دیرینه شناسان به دنبال توضیح این موضوع هستند که چرا دایناسورها به این اندازه غول پیکر بوده اند. در این مطلب به چند نظریه درباره اندازه بزرگ دایناسورها پرداخته می شود
عدد آووگادرو که با نام ثابت آووگادرو نیز شناخته می‌شود، به تعداد ذرات موجود در یک مول از یک ماده اشاره دارد. به طور دقیق‌تر، این عدد، تعداد اتم‌های موجود در دقیقاً ۱۲ گرم کربن-۱۲ است. این مقدار که از طریق آزمایش تعیین شده، تقریباً برابر با 6.0221 x 1023 ذره در هر مول است. عدد آووگادرو معمولاً با نمادهای L یا NA نشان داده می‌شود. لازم به ذکر است که عدد آووگادرو به خودی خود یک کمیت بدون بعد است.
فرآیند تخمیریک روش برای تولید شراب، آبجو، ماست و محصولات دیگر است. در اینجا نگاهی به فرآیند شیمیایی که در طول تخمیر رخ می دهد، داریم.