هیدروکسید آمونیوم نامی است که به هر محلول آبی (محلول بر پایه آب) آمونیاک اطلاق می‌شود. آمونیاک خالص، مایعی شفاف با بوی تند و مشخص است. آمونیاک خانگی که به طور معمول در دسترس است، محلولی 5 تا 10 درصد از هیدروکسید آمونیوم است.
گاهی نام‌های جذاب و ترسناکی که برای موجودات ماقبلتاریخانتخاب می‌شوند، قربانی دقت‌های علمی می‌شوند. یکی از این موارد، دائودون (Daeodon) است. این جانور غول‌پیکر پستاندار، که قبلاً به نام دینوهیوس (Dinohyus) به معنای "خوک وحشتناک" شناخته می‌شد، حالا به نام قدیمی‌تر خود بازگشته است؛ نامی که شاید به اندازه نام قبلی رعب‌آور نباشد. اما دائودون چه موجودی بود و چرا به این نام‌ها معروف شده است؟
یکی از دلایلی که دایناسورها برای ما جذاب شده اند اندازه بزرگ آنها است. وزن دایناسورهای گیاهخواری مانند دیپلودوکوس و براکیوزاروس در حدود 50 تن و وزن تیرانوسور رکس 7 تا 8 تن بوده است. از شواهد فسیلی چنین برمی آید که از هر نظر که دایناسورها را با جانوران دیگر مقایسه کنیم، چه از لحاظ گونه و چه تک به تک، دایناسورها از همه جانورانی که تاکنون بر روی زمین زندگی کرده اند بزرگ تر بوده اند. (استثنا در این زمینه نسل خاصی از کوسه های های ماقبل تاریخ، نهنگ ماقبل تاریخ و خزندگان دریایی مانند ایکتیوسور و پلیوسور بوده اند. این جانوران حجم عظیمی داشته اند و در آب شناور بوده اند.)
زیست شناسان و دیرینه شناسان به دنبال توضیح این موضوع هستند که چرا دایناسورها به این اندازه غول پیکر بوده اند. در این مطلب به چند نظریه درباره اندازه بزرگ دایناسورها پرداخته می شود
هر فردی بهترین شناخت را نسبت به خود دارد و چون بعضی از ویژگی ها در افراد باعث می شود که آنها نتوانند در زندگی مشترک به موفقیت دست یابند و علاوه بر مشکلاتی که برای خود به وجود می آورند همسرشان را نیز با چالش هایی جدی رو به رو می سازند.
بر اساس تئوری سیاه چاله‌ها؛ جاذبه یک سیاه‌چاله به‌اندازه‌ای قدرتمند است که حتی نور نمی‌تواند از آن بگریزد و بالطبع ذرات کوانتومی که جذب آن می‌شوند نیز کاملا غیرقابل بازیابی هستند و به دست آوردن هرگونه اطلاعاتی در مورد آنها غیرممکن است. این مسئله هرگونه پیش‌بینی در مورد سیر تکاملی و چرخه حیات سیاه‌چاله و داشتن اطلاعاتی دقیق در مورد آنچه که در درون آن می‌گذرد را به امری محال تبدیل می‌کند.
در میان پادشاهان دنیای باستان افراد معدودی یافت می شوند که ملت های عصر حاضر با نام آنها آشنا باشند و کوروش (529-600 قبل از میلاد) یکی از آنها است. همچنین کوروش از معدود پادشاهان عهد قدیم است که از خود نامی نیک به جا گذاشته است. او از شخصیت و خصایلی برخوردار بود که پس از قرن ها هنوز نظرها را به خود جلب می کند. کوروش به نیکخواهی و سخاوت مشهور است و این در حالی است که پادشاهی عاقل، مقتدر و بااراده و رهبر و سرداری بزرگ و مسلط به فنون جنگی بوده است