آمریسیم (Americium) با نماد شیمیایی Am و عدد اتمی 95، یک عنصر فلزی رادیواکتیو است که شاید نامش کمتر به گوشتان خورده باشد. اما جالب است بدانید که این عنصر مصنوعی، تنها عنصر دستسبز بشر است که در زندگی روزمره با آن سروکار داریم: در دتکتورهای دود از نوع یونیزاسیون! بله، همان دودیابهایی که در خانهها و ساختمانها برای تشخیص حریق نصب میشوند.
در دنیای امروز که تعاملات بین کشورها به اوج خود رسیده، وجود دفاتر دیپلماتیک مانندسفارتوکنسولگریدر هر کشور، برای تسهیل و گسترش این تعاملات ضروری است. سفیران، نمایندگان دولت کشور خود در خارج از مرزها هستند و وظیفه پیگیری امور مربوط به روابط دوجانبه را بر عهده دارند.
عامل مشترک یکی از بنیادیترین مفاهیم در جبر و نخستین روشهایی است که برای تجزیه و فاکتورگیری عبارتهای جبری به کار میرود. در این روش، بخشی که در همه جملههای یک عبارت مشترک است شناسایی و از پرانتز خارج میشود. این کار در واقع استفاده از خاصیت توزیعی ضرب در جهت معکوس است.
برای پیدا کردن بهترین عامل مشترک معمولاً باید بزرگترین مقسومعلیه مشترک ضرایب و کمترین توان مشترک هر متغیر را در نظر گرفت. سپس هر جمله بر عامل مشترک تقسیم میشود و حاصلها داخل پرانتز قرار میگیرند. این روش علاوه بر سادهسازی عبارتها، در تجزیه چندجملهایها، سادهکردن کسرهای جبری و حل برخی معادلات نیز نقش مهمی دارد.
بازه در ریاضیات روشی استاندارد برای نمایش مجموعهای از اعداد حقیقی است که بین دو کران قرار دارند. با استفاده از نمادگذاری بازهای میتوان مشخص کرد که هر کران در مجموعه قرار دارد یا ندارد. بازهها به چهار نوع اصلیِ باز، بسته، نیمهباز و نیمهبسته تقسیم میشوند و در حالتهای نامتناهی نیز برای نمایش مجموعههایی مانند همه اعداد بزرگتر از یک عدد یا کوچکتر از آن به کار میروند.
در این مقاله تعریف دقیق بازه، تفاوت پرانتز و کروشه، بازههای کراندار و نامتناهی، ارتباط بازه با نامعادلات، نمایش روی محور اعداد و چند مثال حلشده بررسی میشود. این نمادگذاری یکی از ابزارهای پایه در جبر، حسابان، آنالیز و مطالعه دامنه و برد توابع است.
شاید کارتون معروف "Far Side" گری لارسون بهترین تصویر را از این موضوع ارائه داده باشد. در این کارتون، یک استگوسوروس پشت تریبون ایستاده و به دیگر دایناسورها میگوید: «اوضاع خیلی وخیم است، آقایان... آب و هوای جهان در حال تغییر است، پستانداران در حال تسلط هستند و مغز همهی ما به اندازهی یک گردوست.»