DNA و RNA دو مولکول حیاتی در دنیایزیست شناسیهستند که نقش اساسی در انتقال و ذخیره سازی اطلاعات ژنتیکی ایفا می کنند. اگرچه هر دو این مولکول ها در فرآیندهای سلولی مشارکت دارند، اما تفاوت های ساختاری و عملکردی چشمگیری بین آن ها وجود دارد.DNAبه عنوان بانک اطلاعات ژنتیکی عمل می کند و مسئولیت ذخیره سازی بلندمدت و انتقال اطلاعات به نسل های بعدی را بر عهده دارد. در مقابل، RNA به عنوان یک واسطه عمل کرده و اطلاعات ژنتیکی را از DNA به ریبوزوم ها منتقل می کند تاپروتئین هاساخته شوند. در این مقاله، به بررسی دقیق تر تفاوت های این دو مولکول، از نظر ساختار شیمیایی، عملکرد و نقش آن ها در سلول می پردازیم.
پیش بینی ها نشان می دهد، در آینده ای نزدیك خودروهای الكتریكی جای خود را میان سایر خودروها باز خواهند كرد. این خودروها با وصل شدن به شبكه برق منازل شارژ خواهد شد و طرح های زیادی در دست است تا مالكان این خودروها بتوانند در ایستگاه هایی در خارج از خانه هم باتری های قابل شارژ خودرویشان را شارژ كنند.
کاوش‌گر نیو هورایزنز (New Horizons) از طرف ناسا برای انجام تحقیقات فضایی جدید اعزام شده است. به تازگی تیم تحقیقاتی این کاوش‌گر، تصاویری با کیفیت و با جزئیات بالا به همراه اطلاعاتی تکمیلی در مورد سیاره‌ی آخر منظو‌مه‌ی شمسی یعنی پلوتو ارسال کرده‌اند. این اطلاعات به صورت یک سند ۵ صفحه‌ای در مجله‌ی Science نیز چاپ شده است.
طبق اطلاعات بدست آمده، عمر پلوتو به ۴ میلیارد سال می‌رسد و منطقه‌ی نرمی که در غرب منطقه‌ی قلبی شکل آن قرار دارد و با نام Sputnik Planum شناخته می‌شود، عمری حدود ۱۰ میلیون سال دارد. طبق گفته‌ی دانشمندان، دلیل نرم بودن این منطقه این است که سیاره‌ی پلوتو نیتروژن کمتری نسبت به آنچه پیش از این تصور می‌شد را در اتمسفر متساعد می‌کند. دلیل آن نیز سرد بودن ناحیه‌ی بالایی اتمسفر است.
اختلال اسکیزوفرنی خودش را با طیف گسترده ای از رفتارهای غیر معمول نشان می دهد. این رفتارها باعث ایجاد اختلالات عمیق در زندگی بیماران مبتلا و نیز در زندگی مردم اطرافشان می شود. حملات اسکیزوفرنی بدون توجه به جنسیت، نژاد، طبقه و فرهنگ اجتماعی در افراد رخ می دهد.
نزدیک به یک سوم از کسانی که مبتلا به اسکیزوفرنی تشخیص داده شده اند تلاش می کنند خودکشی کنند. حدود 10 درصد از کسانی که مبتلا به اسکیزوفرنی تشخیص داده شده اند در 20 سال اول شروع اختلال خودکشی می کنند.
خرگوش‌ها به عنوان گونه‌ای مهاجم، بیش از 150 سال است که خسارات زیست‌محیطی جبران‌ناپذیری به قاره استرالیا وارد کرده‌اند. آنها با سرعتی غیرقابل کنترل تولیدمثل می‌کنند، مانند ملخ‌ها مزارع را نابود می‌سازند و به طور قابل توجهی به فرسایش خاک دامن می‌زنند. با وجود موفقیت برخی از روش‌های ریشه‌کنی خرگوش‌ها توسط دولت در کنترل گسترش آنها، جمعیت کلی خرگوش‌ها در استرالیا همچنان بسیار فراتر از حد تحمل اکوسیستم است.