کهکشانها در اطراف خود دارای هالههایی هستند که ممکن است از مواد معمولی و یا مادهی تاریک ساخته شده باشند. تصویر فوق زیرسازهای از درون یک هاله در شبیهسازی Q زنجیرهای (Q Continuum simulation) نشان میدهد که زیرهالهها (subhalo) در این تصویر با رنگهای مجزا نشان داده شدهاند.
پژوهشگران با استفاده از اطلاعات بهدست آمده توسط رصدخانهی LCO، علت بهوجود آمدن درخشانترین ابرنواختر کیهان را شناسایی کردند.
سال گذشته، نور حاصل از یک انفجار بسیار شدید و درخشان در کهکشانی که در فاصلهی تقریبی ۳.۸ میلیارد سال نوری زمین قرار دارد، توسط پژوهشگران مشاهده شد. این رویداد که با نام ASASSN-15lh شناخته میشود، در ابتدا بهعنوان درخشانترین ابرنواختری شناخته شد که تاکنون شناسایی شده است؛ چرا که درخشندگی آن ۵۰ برابر کل کهکشان راه شیری است. با این حال محققان با استفاده از اطلاعات بهدستآمده توسط رصدخانهی لاس کامبرس (LCO)، متوجه شدهاند این انفجار در حقیقت توسط پدیدهای مرموزتر از یک ابرنواختر رخ داده است؛ یک ستارهی عظیم در مرکز کهکشان خود به سیاهچالهای از نوع Kerr که بهسرعت در حال چرخش است، بیش از حد نزدیک شده است.
دكتر هانا كاگال و همكارانش در انستیتو فناوری ماساچوست در حال توسعه یك زبان سیاست گذاری استاندارد هستند كه وقتی نمایندگی ها، كشورها و سازمان ها در وب در اطلاعات سهیم می شوند به امنیتی انعطاف پذیر و پویا دسترسی داشته باشند.