تیمی از ستاره‌شناسان به سرپرستی توموهارو اوکا، استاد دانشگاه که‌یو در ژاپن، موفق به شناسایی توده‌ی ابری مبهمی موسوم به CO-0.40-0.22 شده‌اند که تنها ۲۰۰ سال نوری با مرکز کهکشان راه شیری فاصله دارد. اما چیزی که این توده را غیر عادی جلوه می دهد، پراکندگی سرعت گسترده‌ی آن بواسطه‌ی برخورداری از گازهایی با این ویژگی است. تیم یاد شده این توده را با استفاده از دو رادیوتلسکوپ Nobeyama 45-m در ژاپن و تلسکوپ ASTE در شیلی و زیر نظر رصدخانه‌ی ملی ژاپن یافته است.

ناظم چندنفر از «بدها»ى كلاس را به زیرزمین تاریك مدرسه برده بود. بچه ها در كلاس گریه مى كردند و قسم مى خوردند در آنجا حیوانات وحشى دیده اند. ناظم به بچه هاى كلاس هشدار مى داد كه اگر درس نخوانید و شیطنت كنید در زیرزمین كنار آن حیوانات زندانى مى شوید. معلم بعد از رفتن ناظم از بچه هاى تنبیه شده پرسید كه آیا شما واقعاً در زیرزمین حیوانات وحشى دیدید؟ آنها گفتند بله. او گفت ولى چنین چیزهایى در زیرزمین وجود ندارد. آنجا فقط یك زیرزمین تاریك است. بعداً خودتان بروید و با دقت نگاه كنید.

تصویر سه‌بعدی بالا توزیع ماده‌ی تاریک را در مقیاس بزرگ نشان می‌دهد و این تصویر از اندازه‌گیری با روش همگرایی گرانشی با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل به دست آمده است. دانشمندان آزمایشگاه لورنس لیورمور (Lawrence Livermore) به یک تئوری جدید دست یافته‌اند که تا حدودی علت پنهان ماندن ماده‌ی تاریک را در آزمایش‌های انجام شده در کره‌ی زمین بیان می‌کند.
 

زلزله یكی از بلایا و حوادث طبیعی است که هر از چندگاهی در گوشه‌ای از جهان رخ می دهد. کشور ما نیز در منطقه ای از كره زمین قرار دارد كه از نگاه زمین ساختی و لرزه‌ خیزی بسیار نا آرام و پرتحرك است. به علاوه، تجربه نشان داده است كه وقوع هر زلزله شدید در ایران ضایعات جانی و مالی فراوانی را به همراه داشته است.

مؤسسه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله پهنه‌بندی مقدماتی خطر نسبی زلزله در ایران را نیز منتشر کرده است.