مـی تـوانید شکم خود را به راحتـی آب کنید : راهـنـمـای 4 قسمتی ما برای خوردن، آشامیدن، و ورزش کردن شما را در هر زمان آماده پوشیدن لباس دلخواهتان می کند.
این متن به معرفی عناصر رادیواکتیو می پردازد. باید توجه داشت که تمام عناصر می توانندایزوتوپهای رادیواکتیو داشته باشند. با افزودن تعداد کافی نوترون به یک اتم، آن اتم ناپایدار شده و دچار تجزیه می شود. مثالی خوب از این حالت، تریتیوم است که یک ایزوتوپ رادیواکتیوهیدروژنبه شمار می آید و به طور طبیعی در سطوح بسیار پایین وجود دارد. این جدول عناصری را شامل می شود که ایزوتوپ های پایداری ندارند. هر عنصر رادیواکتیو با پایدارترین ایزوتپ شناخته شده و نیمه عمر آن همراه است.
آیا تا به حال به بوی خاص هوا قبل و بعد از باران دقت کردهاید؟ بویی که حسی نوستالژیک و طراوتبخش را در ما زنده میکند. اما این بو، عطر خود آب نیست، بلکه ترکیبی شگفتانگیز از مواد شیمیایی مختلف است.
نظریهی گسیختگی جهان هستی جزو مهمترین نظریات نابودی جهان است که بحثها و تحقیقات زیادی را در بین دانشمندان به راه انداخته است. طبق این نظریه، جهان هستی که در حال منبسط شدن است، زمانی به حد نهایی انبساط میرسد و در نتیجه تمامی فواصل جهان هستی به بینهایت تبدیل میشوند و تمامی مواد موجود از بین میروند.
با توجه به مطالعاتی که روی سوپرنوا انجام شد، نظریهی انبساط جهان هستی ثابت شده است. سرعت این انبساط همواره در حال افزایش است و احتمالا روزی به حد نهایی خود برسد. دلیل این انبساط، انرژی سیاه است که دانشمندان به فرمولهایی برای محاسبهی آن دست یافتهاند. طبق محاسبات دانشمندان که با توجه به فرمولهای انرژی سیاه و نرخ انبساط جهان هستی انجام شده است، اگر نظریهی گسیختگی جهان درست باشد، این اتفاق در حدود ۲.۸ میلیارد سال دیگر (یعنی ۱.۲ برابر عمر کنونی جهان هستی) اتفاق خواهد افتاد. محاسبات قبلی زمانی حدود ۲۲ میلیارد سال را تخمین زده بودند. این زمان قبل از زمان تخمین زده شده برای مرگ خورشید در ۵ میلیارد سال آینده یا زمان ۴ میلیارد سالی تا برخورد کهکشان راه شیری با کهکشان همسایه یعنی آندرومدا است.
بیابان :desert _ دسر :dessert
مردن: die _ رنگ کردن :dye
بشر با تلاش برای دستیابی به مواد جدید, با استفاده از مواد ألی (عمدتا هیدروکربنها) موجود در طبیعت به تولید مواد مصنوعی نایل شد. این مواد عمدتا شامل عنصر کربن , هیدروژن, اکسیژن, نیتروژن و گوگرد بوده و به نام مواد پلیمری معروف هستند. مواد پلیمری یا مصنوعی کاربردهای وسیعی , از جمله در ساخت وسایل خانگی , اسباب بازیها, بسته بندیها , کیف و چمدان , کفش , میز و صندلی , شلنگها و لوله های انتقال أب , مواد پوششی به عنوان رنگها برای حفاظت از خوردگی و زینتی , لاستیکهای اتومبیل و بالاخره به عنوان پلیمرهای مهندسی با استحکام بالا حتی در دماهای نسبتا بالا در ساخت اجزایی از ماشین ألات, دارند.