در تصاویر جدیدی که ناسا منتشر کرده، ناحیه‌ای با نام Tombaugh به چشم می‌خورد که البته پیش از این هم در چندین تصاویر ارسالی نیز این ناحیه مشخص بود. این تصاویر در ماه جولای که نزدیک‌ترین فلای بایِ فضاپیمای New Horizons در حول پلوتو با فاصله‌ی ۹٫۵۵۰ مایلی قرار داشت، بادوربین دوربرد LORRI ثبت شده‌اند.
همان طور که در تصویر نیز مشاهده می‌کنید، در قلب پلوتو یخ‌های خشک با شکل رگه‌هایی به رنگ سیاه وجود دارد. البته دیگر رگه‌ها دارای تپه و بلندی‌هایی هستند که به نظر می‌رسد از دیگر سطوح به وجود آمده‌اند. بر اساس این تصاویر جدید، دانشمندان معتقد هستند که احتمال وجود حیات و تبادل نیتروژن بین سطح و اتمسفر در پلوتو وجود دارد.
قدرت ابرنواختر ASASSN-15lh حدود ۲۰۰ برابر از متوسط قدرت ابرنواخترهای شناخته‌شده بیشتر است و درخشش باورنکردنی آن از مجموع نور ستاره‌های کهکشان راه شیری ۲۰ برابر بیشتر برآورد می‌شود. جلوه‌های عجیب و ناشناخته نظیر قدرت و درخشش مافوق تصور ASASSN-15lh، ستاره شناسان را به این باور رسانده که شاید انفجار ستاره‌ای بسیار کمیاب و غیرمعمول موسوم به مگنتار، دلیل ایجاد آن است. مگنتار نوعی ستاره‌ی نوترونی به‌شدت متراکم (دارای جرم بسیار زیاد) در حال فروپاشی است که جرم زیاد، سرعت چرخش وضعی آن را به شکلی باورنکردنی افزایش می‌دهد و یک میدان مغناطیسی با قدرتی مافوق تصور ایجاد می‌کند. سرعت خیره‌کننده‌ی چرخش وضعی مگنتار تحت تأثیر میدان مغناطیسی، می‌تواند منبع انرژی مناسبی برای پایداری و افزایش زمان درخشش آن (نسبت به درخشش معمول حاصل از وقوع ابرنواختر) فراهم کند. می‌توان این پدیده را به یک دینام ساده متصل به یک لامپ تشبیه کرد؛ هر چه دینام با سرعت بیشتری به حرکت درآید، لامپ درخشش بیشتری خواهد داشت.
سانتریفیوژ (یا گریزانه)، ابزاری قدرتمند است که با استفاده از نیروی چرخشی، مواد را بر اساسچگالیاز یکدیگر جدا می‌کند. این فرآیند که به سانتریفیوژ کردن یا گریز از مرکز نیز معروف است، کاربردهای گسترده‌ای در زمینه‌های مختلف از آزمایشگاه‌های پزشکی گرفته تا وسایل تفریحی در شهربازی‌ها دارد.
بیابان :desert _ دسر :dessert
مردن: die _ رنگ کردن :dye
معادله‌ی پارامتری معادله‌ای است که علاوه بر مجهول اصلی، شامل یک ثابت نامشخص (پارامتر) است و هدف معمولاً یافتن مقادیری از پارامتر است که یک شرط خاص (تعداد ریشه، رابطه‌ی بین ریشه‌ها یا یک جواب مشخص) برآورده شود. در این مقاله سه روش اصلی — تحلیل با ممیز، روابط ویت، و جایگذاری مستقیم — به همراه سه مثال حل‌شده از ساده تا ترکیبی آورده شده است.
به لایه میانی اقیانوس های جهان، در طول روز تنها نور ضعیفی می رسد. این به خاطر این است كه آب دریا نور خورشید را جذب می كند. این لایه اقیانوسی فقیر از نور، منطقه تاریك روشن یا دریای میانه نامیده می شود. این منطقه رنگ آبی تیره تا رنگ سیاه دارد. عمق یا گودی این منطقه به شفافیت یا تیرگی آب بستگی دارد. در آب شفاف منطقه تاریک روشن می تواند از عمق بیش از 600 پایی (تقریباً 183 متری) شروع شود. در آب تیره این منطقه از عمق تنها 50 پایی (15 متری) شروع می شود.