وقتی صحبت از آب و هوای شدید می‌شود، رعد و برق، گردباد و توفان همگی به عنوان خشن‌ترین پدیده‌های طبیعی شناخته می‌شوند. این پدیده‌های آب و هوایی در سراسر جهان رخ می‌دهند و تشخیص تفاوت بین آن‌ها می‌تواند دشوار باشد، زیرا همگی با بادهای شدید همراه هستند و گاهی با هم اتفاق می‌افتند.

با این حال، هر یک از آن‌ها ویژگی‌های متمایز خود را دارند. برای مثال، توفان‌ها معمولاً فقط در هفت حوضه مشخص در سراسر جهان رخ می‌دهند. ممکن است برایتان سوال پیش بیاید که کدام یک از این پدیده‌های آب و هوایی بدتر است؟ مقایسه آن‌ها می‌تواند به درک بهتر شما کمک کند، اما ابتدا بیایید نگاهی به تعریف هر یک بیندازیم.

رعد و برق: نمایشی از قدرت طبیعت

رعد و برق، پدیده‌ای است که توسط ابرهای کومولونیمبوس یا ابرهای تندری ایجاد می‌شود و شامل رگبارهای باران، آذرخش و غرش آسمان است.

شروع رعد و برق زمانی است که خورشید سطح زمین را گرم می‌کند و لایه‌ای از هوا را در بالای آن گرم می‌کند. این هوای گرم شده به سمت بالا حرکت می‌کند و گرما را به سطوح بالایی جو منتقل می‌کند. با حرکت هوا به سمت بالا، خنک می‌شود و بخار آب موجود در آن متراکم شده و قطرات آب مایع را تشکیل می‌دهد. با ادامه‌ی صعود هوا، ابر به سمت بالا در جو رشد می‌کند و در نهایت به ارتفاعاتی می‌رسد که دما زیر صفر درجه سانتیگراد است. برخی از قطرات ابر به ذرات یخ تبدیل می‌شوند، در حالی که برخی دیگر به صورت "فوق سرد" باقی می‌مانند. هنگامی که این ذرات با هم برخورد می‌کنند، بارهای الکتریکی از یکدیگر دریافت می‌کنند؛ زمانی که به اندازه کافی از این برخوردها رخ دهد، تجمع بزرگ بارها تخلیه شده و آذرخش ایجاد می‌شود.

رعد و برق زمانی خطرناک‌تر است که باران دید را کاهش دهد، تگرگ ببارد، آذرخش به زمین برخورد کند یا گردباد شکل بگیرد.

گردباد: رقص مرگبار هوا

گردباد، ستونی از هوای چرخان با سرعت بسیار زیاد است که از پایین ابرهای تندری تا سطح زمین امتداد می‌یابد.

وقتی باد نزدیک سطح زمین با یک سرعت می‌وزد و باد در ارتفاع بالاتر با سرعت بسیار بیشتری جریان دارد، هوای بین آن‌ها به صورت یک ستون افقی چرخان در می‌آید. اگر این ستون در جریان هوای صعودی رعد و برق گرفتار شود، بادهای آن شدیدتر، سریع‌تر و به صورت عمودی کج می‌شوند و یک ابر قیفی شکل ایجاد می‌کنند.

گردبادها به دلیل بادهای شدید و به دنبال آن، پرتاب آوار و خرده‌ریزهای معلق در هوا، خطرناک و حتی مرگبار هستند.

توفان حاره‌ای: چرخه مرگبار در اقیانوس

توفان حاره‌ای، یک سیستم چرخشی کم‌فشار است که در مناطق گرمسیری شکل می‌گیرد و بادهای مداومی دارد که سرعت آن‌ها حداقل به 119 کیلومتر در ساعت می‌رسد.

هوای گرم و مرطوب نزدیک سطح اقیانوس به سمت بالا حرکت می‌کند، خنک می‌شود و متراکم شده و ابرها را تشکیل می‌دهد. با کاهش مقدار هوا در سطح، فشار در آنجا کاهش می‌یابد. از آنجایی که هوا تمایل دارد از فشار بالا به فشار پایین حرکت کند، هوای مرطوب از مناطق اطراف به سمت نقطه کم فشار جریان می‌یابد و باد ایجاد می‌کند. این هوا توسط گرمای اقیانوس و گرمای آزاد شده از تراکم گرم می‌شود، بنابراین بالا می‌رود. این فرآیند با صعود هوای گرم و تشکیل ابرها و چرخش هوای اطراف برای جایگزینی آن آغاز می‌شود. به زودی، یک سیستم از ابرها و بادها خواهید داشت که در نتیجه اثر کوریولیس، نوعی نیرو که باعث ایجاد سیستم‌های چرخشی یا سیکلونی آب و هوایی می‌شود، شروع به چرخش می‌کند.

توفان‌های حاره‌ای زمانی خطرناک‌تر هستند که یک هجوم بزرگ امواج دریا (Storm Surge) وجود داشته باشد، که موجی از آب دریا است که جوامع را زیر آب فرو می‌برد. برخی از این امواج می‌توانند به عمق 6 متر برسند و خانه‌ها، خودروها و حتی افراد را با خود ببرند.

مقایسه رعد و برق، گردباد و توفان حاره‌ای