با وجود نامی که دارد، خرگوش صحرایی دم‌سفید (نام علمی: Lepus townsendii) در واقع یک خرگوش نیست، بلکه یک «hare» یا «آرنب» بزرگ بومی آمریکای شمالی است. هر دو، یعنی هم خرگوش‌ها و هم آرنب‌ها، به خانواده‌ی "Leporidae" و راسته‌ی "Lagomorpha" تعلق دارند.
تفاوت‌های کلیدی بین این دو گروه وجود دارد: آرنب‌ها گوش‌ها و پاهای بزرگ‌تری نسبت به خرگوش‌ها دارند و زندگی انفرادی را ترجیح می‌دهند، در حالی که خرگوش‌ها معمولاً در گروه‌های اجتماعی زندگی می‌کنند. همچنین، نوزادان آرنب‌ها با پوشش خز و چشم‌های باز به دنیا می‌آیند، در حالی که خرگوش‌ها نابینا و بدون مو متولد می‌شوند.
اطلاعات سریع درباره خرگوش صحرایی دم‌سفید:
- نام علمی: Lepus townsendii
- نام‌های رایج: خرگوش صحرایی دم‌سفید، آرنب دشتی، White Jack
- گروه جانوری: پستاندار
- اندازه: ۵۶ تا ۶۶ سانتی‌متر
- وزن: ۲.۵ تا ۴.۳ کیلوگرم
- طول عمر: ۵ سال
- رژیم غذایی: گیاهخوار
- زیستگاه: غرب و مرکز آمریکای شمالی
- جمعیت: در حال کاهش
- وضعیت حفاظتی: کمترین نگرانی
شکل ظاهری خرگوش صحرایی دم‌سفید
خرگوش صحرایی دم‌سفید یکی از بزرگ‌ترین انواع "hare"ها است و تنها از آرنب قطبی و آرنب آلاسکایی در آمریکای شمالی کوچک‌تر است. اندازه این حیوان بالغ، بسته به زیستگاه و فصل، متفاوت است، اما به طور متوسط بین ۵۶ تا ۶۶ سانتی‌متر طول دارد (شامل دم ۶.۵ تا ۱۰ سانتی‌متری) و وزنی بین ۲.۵ تا ۴.۳ کیلوگرم دارد. جالب است بدانید که ماده‌ها کمی بزرگتر از نرها هستند.
همانطور که از نامش پیداست، این خرگوش دم سفیدی دارد که اغلب دارای یک نوار تیره در وسط آن است. گوش‌های بزرگ خاکستری با نوک سیاه، پاهای بلند، پوشش خز بالای بدن به رنگ قهوه‌ای تیره تا خاکستری و قسمت‌های زیرین بدن به رنگ خاکستری کم‌رنگ از دیگر مشخصات ظاهری این حیوان است. در مناطق شمالی‌تر، خرگوش‌های صحرایی دم‌سفید در پاییز پوست‌اندازی می‌کنند و به جز گوش‌هایشان، به رنگ سفید در می‌آیند. ظاهر بچه خرگوش‌ها شبیه به بزرگسالان است، اما رنگ روشن‌تری دارند.
در مناطق شمالی، خرگوش‌های صحرایی دم‌سفید در زمستان سفید می‌شوند. Neal Mishler / Getty Images زیستگاه و پراکندگی جغرافیایی
خرگوش صحرایی دم‌سفید بومی مناطق غربی و مرکزی آمریکای شمالی است. این حیوان در استان‌های آلبرتا، بریتیش کلمبیا، مانیتوبا، انتاریو و ساسکاچوان در کانادا و همچنین ایالت‌های کالیفرنیا، کلرادو، آیداهو، ایلینوی، آیووا، کانزاس، میسوری، مینه‌سوتا، مونتانا، نبراسکا، نیومکزیکو، نوادا، داکوتای شمالی، اورگان، داکوتای جنوبی، یوتا، واشنگتن، ویسکانسین و وایومینگ در ایالات متحده یافت می‌شود.
محدوده زندگی خرگوش صحرایی دم‌سفید با خرگوش صحرایی دم‌سیاه همپوشانی دارد، اما خرگوش صحرایی دم‌سفید دشت‌ها و علفزارهای کم‌ارتفاع را ترجیح می‌دهد، در حالی که خرگوش صحرایی دم‌سیاه در ارتفاعات بالاتر زندگی می‌کند.
محدوده زندگی خرگوش صحرایی دم‌سفید. Chermundy / Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 رژیم غذایی
خرگوش صحرایی دم‌سفید یک گیاهخوار است. رژیم غذایی آن شامل علف‌ها، قاصدک‌ها، محصولات زراعی، شاخه‌ها، پوست درختان و جوانه‌ها می‌شود. در شرایطی که غذای پر پروتئین دیگری در دسترس نباشد، این خرگوش‌ها ممکن است مدفوع خود را نیز بخورند تا مواد مغذی بیشتری جذب کنند.
رفتارشناسی
خرگوش‌های صحرایی به طور معمول منزوی هستند، مگر در فصل جفت‌گیری. خرگوش صحرایی دم‌سفید شب‌زی است و در طول روز، در یک فرورفتگی کم‌عمق در زیر پوشش گیاهی (که به آن "form" می‌گویند) استراحت می‌کند.
این حیوان از بینایی و شنوایی بسیار قوی برخوردار است، ارتعاشات را از طریق سبیل‌های خود حس می‌کند و احتمالاً حس بویایی خوبی نیز دارد. معمولاً بی‌صدا است، اما هنگام اسیر شدن یا آسیب دیدن، صدای جیغ بلندی از خود تولید می‌کند.
تولید مثل و فرزندان
فصل جفت‌گیری خرگوش‌های صحرایی دم‌سفید بسته به عرض جغرافیایی، از فوریه تا جولای (بهمن تا تیر) متغیر است. نرها برای به دست آوردن ماده‌ها با یکدیگر رقابت می‌کنند، گاهی اوقات به شکل پرخاشگرانه. ماده پس از جفت‌گیری تخمک‌گذاری می‌کند و یک لانه پوشیده از خز در زیر پوشش گیاهی آماده می‌کند.
دوره بارداری حدود 42 روز طول می‌کشد و منجر به تولد حداکثر 11 نوزاد می‌شود که به آنها "leveret" گفته می‌شود. به طور متوسط، هر بار زایمان 4 یا 5 نوزاد به دنیا می‌آیند. وزن نوزادان هنگام تولد حدود 100 گرم است. آنها کاملاً پوشیده از خز هستند و بلافاصله پس از تولد می‌توانند چشمان خود را باز کنند. Leveretها در چهار هفتگی از شیر گرفته می‌شوند و در هفت ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند، اما تا سال بعد تولید مثل نمی‌کنند.
وضعیت بقا
اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) وضعیت بقای خرگوش صحرایی دم‌سفید را در رده "کمترین نگرانی" قرار داده است. دلیل این ارزیابی این است که این خرگوش در محدوده وسیع زندگی خود نسبتاً رایج است. با این حال، جمعیت این گونه در حال کاهش است و خرگوش صحرایی دم‌سفید در برخی مناطق منقرض شده است. در حالی که محققان از دلایل کاهش جمعیت مطمئن نیستند، اما این کاهش حداقل تا حدی به دلیل تبدیل علفزارها و استپ‌ها به زمین‌های کشاورزی است.
خرگوش‌های صحرایی دم‌سفید و انسان‌ها
در طول تاریخ، خرگوش‌های صحرایی به خاطر پوست و گوشتشان شکار می‌شدند. در دوران مدرن، معمولاً به عنوان آفات کشاورزی در نظر گرفته می‌شوند. از آنجا که خرگوش‌های صحرایی اهلی نمی‌شوند، به عنوان حیوان خانگی مناسب نیستند. گاهی اوقات مردم این موجودات منزوی را به اشتباه «رها شده» تلقی می‌کنند و سعی می‌کنند آنها را نجات دهند. کارشناسان حیات وحش توصیه می‌کنند که بچه خرگوش‌ها را تنها بگذارید، مگر اینکه علائم آشکاری از آسیب یا ناراحتی نشان دهند.
خرگوش صحرایی دم‌سفید: حقایق جالب، زیستگاه، تغذیه و رفتار — https://www.rayeshmand.ir/article/white-tailed-jackrabbit-facts