دوسال پیش با همسرم که خارج از کشور اقامت دارد، ازدواج کردم اما بعد از گذشت این همه زمان، ایشان هنوز نتوانسته‌اند شرایط اقامت مرا فراهم کنند، وقتی از سر بلاتکلیفی، شاکی بر این قضیه می‌شوم، مرا خودخواه و مصرف‌کننده می‌خواند و از اینکه همه وظایف برعهده اوست، ابراز ناراحتی می‌کند، لطفاً مرا راهنمایی کنید.
اعتراض همسرتان را بررسی کنید
شما محق بر این مهم هستید که هر چه سریعتر تکلیف زندگی‌تان مشخص شود اما آیا براستی همسرتان مرتکب قصوری در این امر است یا اینکه شرایط لازمه مهیا نمی‌شود؟ بهتر است به عنوان یک ناظر زندگی‌تان را زیر ذره بین بگذارید، رفتارهای خود و همسرتان را مشاهده کرده و زیر سؤال ببرید، عمده شکایات او و مهم‌ترین علل آن را شناسایی کنید، به طور مبرهن و آشکارا مشخص نمایید که در قبال کدام رفتار، کلام یا خواسته شما، ایشان چه گلایه‌هایی را مطرح کرده اند؟ میزان سهم‌تان در آن مشکل چقدر بوده است؟ در مواجهه با آن، چه عکس العملی نشان داده اید؟ آیا همسرتان صرفاً به هنگام خشم و ناراحتی شما را متهم می‌کند یا آنکه در هر وضعیتی متهم هستید؟ عمده انتظارات ایشان از شما چیست؟ و... بی‌تردید با شناسایی علت و آشنایی هر چه بیشتر با اشتباهات رفتاری و کلامی خویش یا شناخت روحیات همسر و انتظارات وی از خود است که می‌توانید به دنبال راه حلی مناسب برای مقابله با آنها باشید.
احساس همدردی کنید
اگر فردی که به شما قول ازدواج داده از صحبت کردن در این باره طفره می رود، دقت خود را کمی بیشتر کنید. اگر ازدواج برای وی یک هدف باشد مانند هر هدف دیگری، رسیدن به آن برنامه ریزی نیاز دارد. بنابراین او در این باره با شما صحبت می کند. تا به کمک هم تصمیماتی اتخاذ کنید و گام هایی بردارید که شما را به هدف تان نزدیک تر می کند.
شایسته است در نحوه و چگونگی رفتارهای سابق خود تجدید نظر داشته باشید مثلاً به جای آنکه مدام به همسرتان بگویید: «تکلیف مرا مشخص کن، از این زندگی خسته شده ام»، در نحوه بیان و کاربرد کلماتتان تغییراتی ایجاد کنید و به صورتی بیان نمایید که همدلی‌تان را نشان دهد، چه بسا به این طریق، در عین حفظ‌شأن واحترام، می‌توانید اعتراض‌تان را هم اظهار کنید، مثلاً بگویید: «دوری برای هر دوی ما سخت است، امیدوارم سریعتر کاری کنی تا من هم از این وضعیت رها شوم.»
معیارهای ازدواج
اگر فردی که به شما قول ازدواج داده از صحبت کردن در این باره طفره می رود بیشتر دقت کنید
قاطعانه برخورد کنید
با یک مشاور حقوقی مشورت نمایید تا به یقین بدانید علت اصلی عدم اقامت شما چیست یا دلایل مطرح شده اصولی و بر طبق واقعیت است یا خیر؟ چه بسا برخی از افراد با بی‌مسئولیتی خویش، سال‌های جوانی دختران را به سخره می‌گیرند، پس از حصول اطمینان از این حقیقت، اگر خواهان وصلت هستید تا زمان مقرر صبوری نمایید، چرا که شما خود انتخابگر این شرایط پیش‌بینی نشده بودید و جای هیچ اعتراضی نیست، اما اگر شرایط آن گونه که عنوان شده نیست یا از اتلاف وقت و گذر عمرتان نگرانید، فردی فهیم و عاقل را وکیل خود کنید تا با خانواده ایشان، قاطعانه به گفت‌و‌گو بنشینند و با سنجش شرایط فعلی، مدت زمان تقریبی را برای خاتمه یافتن این هجران مقرر نمایند، زمانی که پایان ناموفق آن به معنای فسق قرارداد این ازدواج خواهد بود.
تمایل نداشتن به صحبت کردن درباره ازدواج
شایسته است در نحوه و چگونگی رفتارهای سابق خود تجدید نظر داشته باشید مثلاً به جای آنکه مدام به همسرتان بگویید: «تکلیف مرا مشخص کن، از این زندگی خسته شده ام»، در نحوه بیان و کاربرد کلماتتان تغییراتی ایجاد کنید و به صورتی بیان نمایید که همدلی‌تان را نشان دهد، چه بسا به این طریق، در عین حفظ‌شأن واحترام، می‌توانید اعتراض‌تان را هم اظهار کنید
اگر فردی که به شما قول ازدواج داده از صحبت کردن در این باره طفره می رود، دقت خود را کمی بیشتر کنید. اگر ازدواج برای وی یک هدف باشد مانند هر هدف دیگری، رسیدن به آن برنامه ریزی نیاز دارد. بنابراین او در این باره با شما صحبت می کند. تا به کمک هم تصمیماتی اتخاذ کنید و گام هایی بردارید که شما را به هدف تان نزدیک تر می کند. مثلاُ ممکن است شما تصمیم بگیرید که در کلاس های آموزش مهارت های زندگی شرکت کنید یا به دنبال پیدا کردن شغلی باشید . به هر حال هنگامی که فرد قصد انجام کاری را دارد، حتماً در مورد آن فکر و اقدام می کند.
موکول کردن ازدواج به سال های بعد
اگر فردی که با او آشنا شده اید، می گوید که با آنکه علاقه زیادی به شما دارد. اما حداقل تا پنج سال دیگر شرایط ازدواج را ندارد و از شما می خواهد که به خاطرش صبر کنید، باید در صحت گفته های وی شک کنید. بهتر است دلایل وی را بشنوید و به او بگویید که لازم نیست در شروع زندگی همهُ شرایط ایده ال باشد و شما از اینکه در کنار وی برای ساختن زندگی تان تلاش کنید لذت می برید.