ای که دایم به خویش مغروری
غزل شماره‌ی 453
ای که دایم به خویش مغروری
گر تو را عشق نیست معذوری
گرد دیوانگان عشق مگرد
که به عقل عقیله مشهوری
مستی عشق نیست در سر تو
رو که تو مست آب انگوری
روی زرد است و آه دردآلود
عاشقان را دوای رنجوری
بگذر از نام و ننگ خود حافظ
ساغر می‌طلب که مخموری
ای که دایم به خویش مغروری — https://www.rayeshmand.ir/article/ای-که-دایم-به-خویش-مغروری