درد عشقی کشیدهام که مپرس
غزل شماره‌ی 270
درد عشقی کشیدهام که مپرس
زهر هجری چشیده‌ام که مپرس
گشته‌ام در جهان و آخر کار
دلبری برگزیده‌ام که مپرس
آن چنان در هوای خاک درش
می‌رود آب دیده‌ام که مپرس
من به گوش خود از دهانش دوش
سخنانی شنیده‌ام که مپرس
سوی من لب چه می‌گزی که مگوی
لب لعلی گزیده‌ام که مپرس
بی تو در کلبه گدایی خویش
رنج‌هایی کشیدهام که مپرس
همچو حافظ غریب در ره عشق
به مقامی رسیده‌ام که مپرس
درد عشقی کشیدهام که مپرس — https://www.rayeshmand.ir/article/درد-عشقی-کشیدهام-که-مپرس