EQ راه ساده اندازه گیری هوش یك حیوان است. EQ نسبت وزن مغز حیوان به وزن مغز یك حیوان نمونه با همان وزن بدن است.
واقعیت این است كه حیوانات باهوش تر نسبت اندازه مغزشان به بدنشان بزرگ تر از حیوانات كم هوش تر است. این به تعیین نسبت هوش جانوران منقرض شده كمك می كند. معمولاً حیوانات خون گرم (مثل پستانداران) EQ بالاتری نسبت به حیوانات خون سرد (مثل خزندگان و ماهی ها) دارند. پرنده ها و پستانداران مغزهایی دارند كه حدود ده برابر بزرگ تر از ماهی های استخوانی، دوزیستان و خزندگان با همان اندازه بدن است.
كم هوش ترین دایناسورها
دایناسورهای اولیه به گروه سوروپودومورفا sauropodomorpha تعلق داشتند كه میان كم هوش ترین دایناسورها با حدود 0.05  بودند. (هاپسون 1980)
باهوش ترین دایناسورها
ترودونتیدها (مثل ترودون) احتمالاً باهوش ترین دایناسورها بوده اند. به دنبال آنها دایناسورهای درومائوسوریدها dromaeosaurid بالاترین EQ را بین دایناسورها داشتند كه حدود 5.8 بود. (هاپسون 1989)

EQ به وسیله فیزیولو‍‍ژیستی به نام "هری. جی. هریسون" در دهه 1970 توسعه پیدا كرد. جی. ای. هاپسون (یك دیرینه شناس از دانشگاه شیكاگو) با استفاده از قالب های مغز بسیاری از دایناسورها درمفهوم EQ توسعه بیشتری به وجود آورد. هاپسون فهمید كه تروپودها (مخصوصاً ترودونتیدها) نسبت به دایناسورهای گیاهخوار EQ بالاتری داشته اند. پایین ترین EQ به سوروپودها، انكیلوسوروس و استگوسوریدها تعلق داشت.
مغز دوم؟
همیشه این طوری فكر می شد كه سوروپودهای sauropod بزرگ (مثل برچیوس و اپاتوسوروس) و استگوسوروس یك مغز دوم داشتند. دیرینه شناسان حالا باور دارند كه آن چه كه آنها فكر می كردند مغز دوم بوده است یك ستون فقرات پشتی بزرگ شده در ناحیه مفصل ران بوده كه شاید محتوی بافت عصبی ضخیمی بوده است. مركز عصبی ممكن است پاهای عقبی و دم حیوان را كنترل می كرده و از مغز ریز حیوان بزرگ تر بوده است.