وقتی فردی چیزی اختراع می کند یا کار جدید هنری ارایه می کند از خلاقیتش استفاده می کند.
خلاقیت به صورت گرایش به تولید و یا تشخیص ایده ها، گزینه ها و یا احتمالات تعریف می شود که می تواند در حل مسایل و برقراری ارتباط با دیگران مفید باشد.
خلاقیت توانایی حل مشکل است. به منظور خلاق بودن، لازم است بتوانید موضوعات را از راه ها و زوایای جدید و با دیدگاه های متفاوت مشاهده کنید. همچنین نیاز است که امکانات یا گزینه های جدیدی ایجاد کنید. آزمون های اندازه گیری خلاقیت نه تنها تعداد گزینه هایی که افراد می توانند ارایه کنند را اندازه گیری می کنند بلکه منحصر بفرد بودن آنها را هم می سنجند.
خلاقیت تنها استفاده از تخیل نیست بلکه استفاده از تخیلی است که به دنبالش عمل آفرینندگی است. داشتن ایده ها و افکار بزرگ نیز برای خلاق بودن کافی نیست چراکه بدون مولد بودن، ایده ها و افکار بزرگ به تنهایی فقط همان تخیل است.همچنین با ارایه گزینه ها و یا مشاهده چیزهایی منحصر بفرد چیزی تغییر نمی کند، بلکه به چیزهای دیگر یعنی ویژگی های تفکر اساسی تر از قبیل انعطاف پذیری، تحمل وضعیت ابهام آمیز و غیر قابل پیش بینی و لذت بردن از آن چه قبلاً ناشناخته بودند نیز ارتباط دارد.
ویژگی های شخصیتی افراد خلاق
افراد خلاق دارای انرژی بسیار زیادی هستند، اما اغلب آرامند.
افراد خلاق به زیرک بودن گرایش دارند در حالی که در همان حال ساده و بی تکلفند.
افراد خلاق ترکیبی از بازیگوشی و نظم و انضباط  و یا مسئولیت و بی مسئولیتیدارند.
افراد خلاق به شکل متناوب بین تخیلات از یک طرف و حس ریشه گرفته از واقعیت از طرف دیگر قرار دارند.
افراد خلاق به نظر می رسد که بین گرایش های متضاد برون گرایی و درون گرایی قرار دارند.
افراد خلاق به میزان زیادی متواضع و در همان حال مغرورند.
افراد خلاق تا حدودی از کلیشه های جنسیتی فراری هستند.
به طور کلی تصور می شود که افراد خلاق سرکش و مستقلند.
بیشتر افراد خلاق در زمینه کاری خود بسیار پرشورند و در عین حال می توانند بی نهایت درباره آن بی طرف باشند و تحت تأثیر احساسات قرار نگیرند.
باز بودن و حساس بودن افراد خلاق اغلب آنها را در معرض درد و رنج و در عین حال میزان زیادی لذت قرار می دهد.