براساس یک مطالعه نقاطی در جهان هستند كه در آینده بیش از جاهای دیگر از اثرات سوء گرم شدن زمین بر منابع غذایی رنج خواهند برد. كشورهای آفریقای جنوبی و هند و منطقه جنوب شرق آسیا هم حساسیت بالایی در مقابل تغییرات آب و هوایی دارند و هم از نداشتن سازوكارهای مقابله با این تغییرات در طولانی مدت رنج می برند.
نقاط دیگری هم هستند كه براساس شاخص هایی مثل دسترسی به آب در آینده، تعداد روزهایی كه دمای بالای 30 درجه سانتی گراد دارند،‌ درازای فصل رشد گیاهان، روزهای قابل اتكا در رشد گیاهان و میزان بارش،‌ با خطر كمبود غذا مواجهند. این مناطق مكزیك، شمال شرقی برزیل، جنوب آفریقا و آفریقای غربی هستند. تمام شاخص هایی که شمرده شد باز به تغییرات آب و هوایی مربوطند.
در این مناطق امنیت غذایی همیشه یك مسئله بوده. علاوه بر تغییرات آب و هوایی و مسایل اقتصادی، روند افزایش جمعیت هم بر مشكلات آنها می افزاید.
در نقاطی هم ممكن است به خاطر تغییرات آب و هوایی بهره وری از حالت نرمال به زیر سطح متوسط سقوط كند. به عنوان مثال دوره رشد برخی از گیاهان 120 روز است. به این ترتیب حداقل مدتی كه محصولی نظیر ذرت نیاز دارد تا رشد كند و به حیاتش ادامه دهد 120 روز است. اگر تغییرات آب و هوایی باعث شود دوره های رشد به كمتر از این زمان كاهش یابد، عواقب زیادی برای پایداری تأمین غذا به دنبال خواهد داشت.
درنهایت براساس این مطالعه جنوب آفریقا (شامل كشورهای نامیبیا، آنگولا، زامبیا، بوتسوانا، موزامبیك و آفریقای جنوبی) در معرض خطر كمبود غذا هستند و شمال شرقی برزیل، مكزیك، پاكستان، هند و افغانستان هم بسیار آسیب پذیرند.
آفریقای جنوبی و به طوركلی آفریقا به وضوح در مقایسه با آمریكای لاتین یا چین مناطق ناامن تری برای تأمین مواد غذایی هستند. چراكه در شرایط كاهش منابع غذایی، موضوع نرخ رشد جمعیت در آفریقا هم مطرح است. اما شمال آفریقا در مقابل تغییرات آب و هوایی آسیب پذیر نخواهد بود. هرچند شورش ها نشان داده به نوسانات قیمت غذا در سطح بین المللی حساس است.
راه حلی که کارشناسان برای مقابله با تغییرات آب و هوایی پیشنهاد می کنند این است که در كشاورزی در مقیاس كوچك سرمایه گذاری و برنامه ریزی شود. وگرنه با تداوم روند كنونی ممكن است قیمت غذا در 18 سال آینده 70 تا 90 درصد افزایش یابد.