قاره های آمریکا در اواخر قرن پانزدهم میلادی توسط تمدن های اروپایی "کشف" شدند، اما مردم آسیا حداقل ۱۵,۰۰۰ سال پیش به قاره های آمریکا رسیدند. تا قرن پانزدهم، بسیاری از تمدن های آمریکایی قبل از آن آمده و رفته بودند، اما هنوز بسیاری از آنها وسیع و در حال رشد بودند. نگاهی به تنوع و پیچیدگی تمدن های باستانی آمریکا بیندازید.

تمدن کارال سوپه، ۳۰۰۰-۲۵۰۰ قبل از میلاد

تمدن کارال-سوپه به عنوان قدیمی ترین تمدن پیشرفته شناخته شده در قاره های آمریکا تا به امروز کشف شده است. این تمدن اخیراً در قرن بیست و یکم کشف شد و روستاهای آن در سواحل مرکزی پرو واقع شده بود. تقریباً ۲۰ روستای جداگانه شناسایی شده اند که نقطه مرکزی آنها در کارال قرار دارد. شهر کارال شامل تپه های عظیم و بناهای یادبود بزرگی بود که در دید عموم پنهان شده بودند (که به عنوان تپه های کم ارتفاع تصور می شدند).

تمدن اولمک، ۱۲۰۰-۴۰۰ قبل از میلاد

تمدن اولمک در سواحل خلیج مکزیک شکوفا شد و نخستین هرم های سنگی در قاره آمریکای شمالی و همچنین آثار معروف سنگی با سرهای "بچه دار" را ساخت. اولمک ها پادشاهان داشتند، هرم های بزرگی را بنا کردند، بازی میدانی مزواامریکایی را اختراع کردند، لوبیا را اهلی کردند و اولین خط نوشتاری در قاره های آمریکا را توسعه دادند. آنها همچنین درخت کاکائو را اهلی کردند و شکلات را به جهان معرفی کردند!

تمدن مایا، ۵۰۰ قبل از میلاد-۸۰۰ بعد از میلاد

تمدن باستانی مایا بخشی از قاره آمریکای شمالی را بین سال های ۲۵۰۰ قبل از میلاد و ۱۵۰۰ بعد از میلاد اشغال کرده بود. مایاها گروهی از شهر-ایالت های مستقل بودند که ویژگی های فرهنگی مشترکی از جمله هنر پیچیده (به ویژه دیوارنگاره ها)، سیستم های پیشرفته کنترلی آب و هرم های زیبا داشتند.

تمدن زاپوتک، ۵۰۰ قبل از میلاد-۷۵۰ بعد از میلاد

پایتخت تمدن زاپوتک Monte Alban در دره اوآخاکا در مرکز مکزیک است. مونته آلبان یکی از پرتحقیق ترین مکان های باستان شناسی در قاره های آمریکا و یکی از معدود "پایتخت های بدون جابجایی" در جهان است. این پایتخت به دلیل observatory J و "لوس دنتسانتس"، ثبت شگفت انگیزی از جنگجویان و پادشاهان اسیر و کشته شده شناخته شده است.

تمدن نازکا، ۱-۷۰۰ بعد از میلاد

مردم تمدن نازکا در سواحل جنوبی پرو به خاطر کشیدن گئوجیوف ها یا اشکال هندسی بزرگی از پرندگان و حیوانات دیگر معروف هستند. آنها همچنین در ساخت منسوجات و سفالگری مهارت داشتند.

امپراطوری تیواناکو، ۵۵۰-۹۵۰ بعد از میلاد

پایتخت امپراتوری تیواناکو در سواحل دریاچه تیتیکاگا واقع شده بود که در دو طرف مرز بین پرو و بولیوی قرار داشت. معماری متمایز آنها نشان دهنده ساخت و ساز توسط گروه های کاری است. در اوج خود، تیواناکو (که به صورت تیاهواناکو نیز نوشته می شود) کنترل بخش بزرگی از آند جنوبی و سواحل آمریکای جنوبی را در دست داشت.

تمدن واری، ۷۵۰-۱۰۰۰ میلادی

در رقابت مستقیم با تیواناکو، دولت واری (که به صورت هواری نیز نوشته می شود) قرار داشت. این دولت در کوه های مرکزی آند پرو واقع شده بود و تأثیر آن بر تمدن های بعدی، به وضوح در مکان هایی مانند پاچاکاماک دیده می شود.

تمدن اینکا، ۱۲۵۰-۱۵۳۲ میلادی

تمدن اینکا در زمان ورود کاشفان اسپانیایی به اوایل قرن ۱۶ میلادی، بزرگترین تمدن در قاره آمریکا بود. آنها بخاطر سیستم نوشتاری منحصر به فردشان (به نام کویپو)، یک سیستم جاده ای فوق العاده و مرکز مراسمی زیبا به نام ماچو پیچو شناخته می شوند و همچنین تعدادی عادات تدفینی جالب و توانایی شگفت انگیزی در ساخت بناهای مقاوم در برابر زلزله داشتند.

تمدن میسیسیپی، ۱۰۰۰-۱۵۰۰ میلادی

فرهنگ میسیسیپی اصطلاحی است که توسط باستان شناسان برای اشاره به فرهنگ های ساکن در طول رودخانه میسیسیپی استفاده می شود، اما بالاترین سطح پیشرفت در دره مرکزی این رودخانه در جنوب ایلی نوی واقع شده است، در نزدیکی شهر کنونی سنت لوئیس، میسوری و شهر پایتخت کاهوکیا. ما اطلاعات زیادی درباره میسیسیپی ها در جنوب شرقی آمریکا داریم زیرا آنها اولین بار توسط اسپانیایی ها در قرن ۱۷ میلادی بازدید شدند.

تمدن آزتک، ۱۴۳۰-۱۵۲۱ میلادی

احتمالاً بهترین تمدن شناخته شده در قاره آمریکا، تمدن آزتک است، چرا که آنها در اوج قدرت و نفوذ خود قرار داشتند وقتی اسپانیایی ها به آنجا رسیدند. جنگجو، غیرقابل پیش بینی و تهاجمی، آزتک ها بخش بزرگی از آمریکای مرکزی را فتح کردند. اما آزتک ها فراتر از صرفاً جنگجو بودن هستند.