روی، عنصری فلزی به رنگ آبی-خاکستری است که گاهی به آن "اسپِلتر" هم گفته می‌شود. این فلز در زندگی روزمره ما نقش پررنگی دارد و جالب‌تر اینکه، بدن ما برای بقا به آن نیاز دارد.

حقایق جالب درباره روی

• نام عنصر: روی (Zinc)
• نماد عنصر: Zn
• عدد اتمی: 30
• شکل ظاهری: فلز نقره‌ای-خاکستری
• گروه: گروه 12 (فلز واسطه)
• دوره: دوره 4
• کشف: متالورژیست‌های هندی قبل از سال 1000 قبل از میلاد
• دانستنی جالب: نمک‌های روی در شعله، رنگ آبی-سبز می‌سوزند.

در ادامه به 10 حقیقت جالب درباره عنصر روی می‌پردازیم:

1. روی با نماد Zn و عدد اتمی 30، یک فلز واسطه و اولین عنصر در گروه 12 جدول تناوبی است. گاهی اوقات روی به عنوان یک فلز پس‌واسطه نیز در نظر گرفته می‌شود.
2. اعتقاد بر این است که نام این عنصر از کلمه آلمانی "zinke" به معنای "تیز" گرفته شده است. این احتمالاً اشاره‌ای به کریستال‌های نوک تیز روی است که پس از ذوب شدن روی تشکیل می‌شوند. پاراسلسوس، پزشک، کیمیاگر و ستاره شناس آلمانی متولد سوئیس، به دلیل نامگذاری روی مورد تحسین قرار گرفته است. آندریاس مارگراف به دلیل جداسازی عنصر روی در سال 1746، با حرارت دادن کانی کالامین و کربن با هم در یک ظرف بسته، اعتبار دارد. با این حال، ویلیام چمپیون، متالورژیست انگلیسی، در واقع چند سال قبل از آن، فرآیند خود را برای جداسازی روی به ثبت رسانده بود. در حالی که چمپیون ممکن است اولین کسی بوده باشد که روی را جدا کرد، ذوب این عنصر از قرن نهم قبل از میلاد در هند رواج داشته است. به گفته انجمن بین‌المللی روی (ITA)، روی در سال 1374 به عنوان یک ماده منحصربه‌فرد در هند شناخته شد و اعتقاد بر این است که توسط متالورژیست‌های هندی قبل از سال 1000 قبل از میلاد کشف شده است.
3. اگرچه روی توسط یونانیان و رومیان باستان مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما به اندازه آهن یا مس رایج نبود، احتمالاً به این دلیل که این عنصر قبل از رسیدن به دمای مورد نیاز برای استخراج آن از سنگ معدن، می‌جوشد. با این حال، مصنوعاتی وجود دارند که استفاده اولیه از آن را ثابت می‌کنند، از جمله یک ورق روی آتنی که قدمت آن به 300 سال قبل از میلاد می‌رسد. از آنجا که روی اغلب با مس یافت می‌شود، استفاده از این فلز بیشتر به صورت آلیاژ رایج بود تا به عنوان یک عنصر خالص.
4. روی یک ماده معدنی ضروری برای سلامت انسان است. این دومین فلز فراوان در بدن پس از آهن است. این ماده معدنی برای عملکرد سیستم ایمنی، تشکیل گلبول‌های سفید، باروری تخمک، تقسیم سلولی و مجموعه‌ای از واکنش‌های آنزیمی دیگر مهم است. کمبود روی همچنین ممکن است یک عامل علتی در زوال بینایی مرتبط با افزایش سن باشد. غذاهای سرشار از روی شامل گوشت بدون چربی و غذاهای دریایی است. صدف‌ها به ویژه سرشار از روی هستند.
5. در حالی که دریافت روی کافی مهم است، مصرف بیش از حد آن می‌تواند مشکلاتی از جمله سرکوب جذب آهن و مس ایجاد کند. خوردن سکه‌های حاوی روی باعث مرگ شده است، زیرا این فلز با شیره معده واکنش نشان می‌دهد، دستگاه گوارش را از بین می‌برد و باعث مسمومیت با روی می‌شود. یکی از عوارض جانبی قابل توجه قرار گرفتن بیش از حد در معرض روی، از دست دادن دائمی حس بویایی و/یا چشایی است. FDA هشدارهایی را در مورد اسپری‌ها و سواب‌های بینی روی صادر کرده است. مشکلاتی ناشی از مصرف بیش از حد قرص‌های مکیدنی روی یا قرار گرفتن در معرض صنعتی روی نیز گزارش شده است.
6. روی کاربردهای فراوانی دارد. این چهارمین فلز رایج برای صنعت، پس از آهن، آلومینیوم و مس است. از 12 میلیون تن فلزی که سالانه تولید می‌شود، حدود نیمی از آن صرف گالوانیزه کردن می‌شود. تولید برنج و برنز 17 درصد دیگر از مصرف روی را تشکیل می‌دهد. روی، اکسید آن و سایر ترکیبات در باتری‌ها، کرم‌های ضد آفتاب، رنگ‌ها و سایر محصولات یافت می‌شوند.
7. اگرچه از گالوانیزه کردن برای محافظت از فلزات در برابر خوردگی استفاده می‌شود، اما روی در واقع در هوا کدر می‌شود. محصول یک لایه کربنات روی است که از تخریب بیشتر جلوگیری می‌کند و در نتیجه از فلز زیر آن محافظت می‌کند.
8. روی چندین آلیاژ مهم را تشکیل می‌دهد. مهمترین آنها برنج، آلیاژی از مس و روی است.
9. تقریباً تمام روی استخراج شده (95%) از سنگ معدن سولفید روی به دست می‌آید. روی به راحتی بازیافت می‌شود و حدود 30 درصد از روی تولید شده سالانه، فلز بازیافتی است.
10. روی بیست و چهارمین عنصر فراوان در پوسته زمین است.