جنگ جهانی اول، که به عنوان "جنگی برای پایان دادن به تمامی جنگ ها" شناخته می شود، بین ژوئیه 1914 و 11 نوامبر 1918 برگزار شد. تا پایان این جنگ، بیش از 17 میلیون نفر جان خود را از دست دادند که شامل بیش از 100 هزار نیروی آمریکایی نیز می شود. علل این جنگ پیچیده تر از آنچه به نظر می رسد هستند و همچنان موضوع بحث و جدل هستند.

با این حال، فهرست زیر نمای کلی از مهم ترین حوادثی که منجر به جنگ شدند، ارائه می دهد. این حوادث شامل ترکیبی از پیمان های دفاع متقابل، رقابت های امپریالیستی، ظهور نظامی گری، ملی گرایی شدید و عامل فوری—ترور آرشیدوک فرانز فردیناند هستند.

پیمان های دفاع متقابل

کشورهای مختلف در سرتاسر جهان همیشه توافق های دفاع متقابل با همسایگان خود منعقد کرده اند، قراردادهایی که می توانستند آنها را به جنگ بکشند. این قراردادها به این معنی بود که اگر یک کشور مورد حمله قرار گیرد، کشورهای متحد موظف به دفاع از آن خواهند بود. قبل از آغاز جنگ جهانی اول، پیمان های زیر وجود داشت:

• روسیه و صربستان
• آلمان و اتریش-مجارستان
• فرانسه و روسیه
• بریتانیا، فرانسه و بلژیک
• ژاپن و بریتانیا

زمانی که اتریش-مجارستان به صربستان اعلان جنگ کرد، روسیه برای دفاع از صربستان وارد عمل شد. آلمان با درک اینکه روسیه در حال بسیج است، به روسیه اعلان جنگ کرد. سپس فرانسه نیز علیه آلمان و اتریش-مجارستان وارد جنگ شد. آلمان به فرانسه حمله کرد و از طریق بلژیک بریتانیا را به جنگ کشاند. سپس ژاپن برای حمایت از متحدان بریتانیایی خود وارد جنگ شد. بعدها، ایتالیا و ایالات متحده نیز به جمع متفقین (بریتانیا، فرانسه، روسیه و غیره) پیوستند.

امپریالیسم

امپریالیسم به زمانی اطلاق می شود که یک کشور به قدرت و ثروت خود از طریق به دست آوردن سرزمین های اضافی تحت کنترل خود بیفزاید، معمولاً بدون اینکه آنها را به طور کامل مستعمره کند یا در آن ها ساکن شود. قبل از جنگ جهانی اول، چندین کشور اروپایی در آفریقا و بخش هایی از آسیا ادعاهای امپریالیستی رقابتی مطرح کردند که منجر به تنش شد. به دلیل مواد خامی که این مناطق می توانستند فراهم کنند، تنش ها بر سر اینکه کدام کشور حق بهره برداری از این مناطق را دارد، بالا گرفت. رقابت فزاینده و تمایل به امپراتوری های بزرگ تر منجر به افزایش رویارویی شد که به ورود جهان به جنگ جهانی اول کمک کرد.

نظامی گری

با ورود به قرن بیستم، یک مسابقه تسلیحاتی آغاز شد، عمدتاً بر سر تعداد کشتی های جنگی هر کشور و اندازه رو به رشد ارتش هایشان—کشورها شروع به آموزش بیشتر و بیشتری از جوانان خود کردند تا برای جنگ آماده شوند. کشتی های جنگی خود را از نظر اندازه، تعداد توپ ها، سرعت، روش های موتوری و کیفیت زره افزایش دادند و از سال 1906 با کشتی جنگی بریتانیا به نام HMS Dreadnought آغاز شد. دِردنوت به زودی به فراموشی سپرده شد، زیرا نیروی دریایی سلطنتی و کاپیتان دریایی آلمان (Kaiserliche Marine) با کشتی های جنگی مدرن و قدرتمندتر گسترش یافتند.

تا سال 1914، آلمان نزدیک به 100 کشتی جنگی و 2 میلیون سرباز آموزش دیده داشت. بریتانیا و آلمان هر دو در این دوره ناوگان های خود را به طور قابل توجهی افزایش دادند. همچنین، در آلمان و به ویژه در روسیه، نفوذ نهادهای نظامی بر سیاست های عمومی بیشتر شد. این افزایش نظامی گری به ورود کشورهای درگیر به جنگ کمک کرد.

ملی گرایی

دلیل عمده ای از ریشه های جنگ بر پایه تمایل ملت های اسلاوی در بوسنی و هرزگوین برای جدا شدن از اتریش-مجارستان و پیوستن به صربستان بود. این شورش ملی گرایانه و قومی به طور مستقیم منجر به ترور آرشیدوک فردیناند شد که رویدادی بود که مقیاس ها را به سمت جنگ سوق داد.

به طور کلی، ملی گرایی در بسیاری از کشورهای اروپا نه تنها به آغاز جنگ بلکه به گسترش آن در سرتاسر اروپا و به آسیا نیز کمک کرد. با تلاش هر کشور برای اثبات تسلط و قدرت خود، جنگ پیچیده تر و طولانی تر شد.

علت فوری: ترور آرشیدوک فرانز فردیناند

علت فوری جنگ جهانی اول که مسائلی مانند پیمان ها، امپریالیسم، نظامی گری و ملی گرایی را به میدان آورد، ترور آرشیدوک فرانز فردیناند از اتریش-مجارستان بود. در ژوئن 1914، یک گروه تروریستی ملی گرای صرب به نام دست سیاه گروه هایی را برای ترور آرشیدوک فرستاد. نخستین تلاش آن ها ناکام ماند، زیرا یک راننده از انفجار نارنجکی که به سمت ماشین شان پرتاب شده بود، اجتناب کرد. با این حال، در همان روز یک ملی گرا به نام گاوریلو پرینسیپ، آرشیدوک و همسرش را در حین رانندگی در سارایوو، بوسنی که بخشی از اتریش-مجارستان بود، هدف قرار داد. آنها بر اثر جراحات خود جان باختند.

این ترور به عنوان اعتراضی به کنترل اتریش-مجارستان بر این منطقه بود: صربستان می خواست بوسنی و هرزگوین را تصاحب کند. ترور فردیناند منجر به اعلان جنگ اتریش-مجارستان علیه صربستان شد. وقتی روسیه به منظور دفاع از پیمان خود با صربستان بسیج شد، آلمان به روسیه اعلان جنگ کرد. بدین ترتیب جنگ گسترش یافت و شامل همه کشورهای درگیر در پیمان های دفاع متقابل شد.

جنگی برای پایان دادن به تمامی جنگ ها

جنگ جهانی اول تغییر در شیوه جنگ را به همراه داشت، از سبک نزدیک به نزدیک جنگ های قدیمی به شامل شدن سلاح هایی که از تکنولوژی استفاده کرده و فرد را از نبرد نزدیک حذف کردند. این جنگ تلفات بسیار بالایی بر جای گذاشت، بیش از 17 میلیون کشته و 20 میلیون زخمی. چهره جنگ هرگز به همان شکل قبل نخواهد بود.

در سال 1914، نویسنده بریتانیایی، هربرت جورج ولز کتابی با عنوان "جنگی که جنگ ها را پایان می دهد" منتشر کرد و در آن به تغییرات در شیوه جنگ اشاره کرد و عبارتی را به وجود آورد که نهایتاً با جنگ جهانی اول مترادف شد.