ریاضیدان سویسی که در 15 آوریل 1707 در شهر بال به دنیا آمد. پدرش کشیش از پیروان کالون بود که دوست داشت پسرش جانشین وی گردد، بنابراین او مشغول خواندن علوم الهی در دانشگاه بال شد. علاقه شدید او به ریاضیات باعث شد که رشته تحصیلی خود را تغییر دهد.

او با دانیل بونویی دوست شد و از کمکهای خانواده بونویی در زمینه ریاضیات بهره برد. او در سن 19 سالگی مشهور شد چرا که در این سن آکادمی فرانسه مسابقه ای برای حل مشکلی گذاشته بود و مقاله او در این مسابقه مقام دوم را بدست آورد و این سبب شهرت وی گشت او به همراه دانیل و نیکلا برنویی عازم روسیه شد و مدت زیادی در آنجا ماند و در همان جا ازدواج کرد و صاحب سیزده فرزند شد که فقط 5 تن از فرزندانش زنده ماندند و بقیه مردند.
از جمله فعالیتهای او می توان به تهیه کتابهای درسی برای مدارس و اصلاح نقشه های دولتی اشاره کرد. او در سال 1741 به دعوت پادشاه (فردریک) به برلن رفت و در آنجا ریاست آکادمی علوم را بر عهده گرفت و سعی کرد اعتبارش را زنده و تجدید کند و در سال 1766 مجددا به روسیه بازگشت. 
اویلر مردی بود که از کینه و حسادت و تندخوئی بیزار بود او بسیار پرکار و فعال بود. او مسائل ریاضی را چنان در نهایت سادگی و تبحر انجام می داد که آراگگو درباره او گفته بود که: "اولر با همان سهولت و آسانی محاسبه می کند که انسان نفس می کشد یا عقاب در هوا پرواز میکند" دوستانش او را روح آنالیز ریاضی قلمداد می کردند. وی آنچنان فعال و پرکار بود که روز به روز به کشفیات خود می افزود تا حدی که کشفیات او آنقدر زیاد است که حتی امروزه نمی توانستند آثار او را به طور کامل چاپ کنند وی در سال 1735 مسئله ای را که از طرف آکادمی علوم مطرح شده بود آن را در ظرف 3 روز حل کرد و بعد از آن به عارضه چشم مبتلا شد و بینایی یک چشم خود را از دست داد. 
همچنین در سن 60 سالگی چشم دیگرش را نیز از دست داد، هرچند چشم او مورد عمل قرار گرفت و نتیجه عمل رضایت بخش بود اما زخم آن دچار عفونت شد و برای همیشه بینایی خود را از دست داد. او به تدریج روشهای جبری استدلال را جانشین روشهای قدیمی هندسه که گالیله و نیوتن استفاده می کردند کرد، او تحقیقاتی نیز درباره ماه داشته است که بسیار سودمند و قابل استفاده است.
سرانجام در 18 سپتامبر سال 1783 در سن پطرزبورگ در حالیکه مشغول محاسبه مسیر اورانوس بود با بیان کردن این جمله (من مردم) چشم از جهان بست