پرو، کشوری واقع در غرب آمریکای جنوبی، بین شیلی و اکوادور قرار گرفته است. این کشور با بولیوی، برزیل و کلمبیا نیز مرز مشترک دارد و از طریق ساحل اقیانوس آرام جنوبی به دریا راه دارد. پرو، پنجمین کشور پرجمعیت آمریکای لاتین است و به‌واسطه تاریخ باستانی غنی، تنوع جغرافیایی چشمگیر و جمعیت چند قومیتی خود شهرت دارد. این تنوع فرهنگی و جغرافیایی، پرو را به مقصدی جذاب برای گردشگران و پژوهشگران تبدیل کرده است.

اطلاعات کلیدی درباره پرو

• نام رسمی: جمهوری پرو
• پایتخت: لیما
• جمعیت (سال 2018): 31,331,228 نفر
• زبان‌های رسمی: اسپانیایی، کچوا، آیمارا
• واحد پول: نوو سول (PEN)
• نوع حکومت: جمهوری ریاستی
• آب‌وهوا: متنوع، از گرمسیری در شرق تا بیابانی خشک در غرب؛ معتدل تا سرد در رشته‌کوه‌های آند
• مساحت کل: 1,285,216 کیلومتر مربع
• مرتفع‌ترین نقطه: نوادو هاسکاران با ارتفاع 6,746 متر
• پایین‌ترین نقطه: اقیانوس آرام (0 متر)

کشور پرو در آمریکای جنوبی، یک مقصد گردشگری جذاب است که با تاریخ باستانی، آب و هوای متنوع، جاذبه های گردشگری متنوع و جمعیت چند قومیتی، هر سلیقه ای را راضی می کند.

تاریخچه پرو: از تمدن‌های باستانی تا استقلال

تاریخ پرو به تمدن‌های باستانی همچون Norte Chico و امپراتوری اینکا بازمی‌گردد. ورود اروپاییان به این منطقه در سال 1531 با ورود اسپانیایی‌ها و کشف تمدن اینکا رقم خورد. در آن زمان، مرکز امپراتوری اینکا در کوزکو قرار داشت و قلمرو آن از شمال اکوادور تا مرکز شیلی امتداد داشت.

در دهه 1530، فرانسیسکو پیزارو، جهانگرد اسپانیایی، به دنبال ثروت به این منطقه آمد و در سال 1533 کوزکو را تصرف کرد. او در سال 1535 شهر لیما را بنا نهاد و در سال 1542، نایب‌الملکی اسپانیا در این شهر مستقر شد که کنترل تمامی مستعمرات اسپانیا در منطقه را در دست گرفت.

سلطه اسپانیا بر پرو تا اوایل دهه 1800 ادامه یافت. در این زمان، خوزه د سان مارتین و سیمون بولیوار برای استقلال پرو تلاش کردند. در 28 جولای 1821، سان مارتین استقلال پرو را اعلام کرد و در سال 1824، این کشور به استقلال نسبی دست یافت. اسپانیا استقلال پرو را به‌طور کامل در سال 1879 به رسمیت شناخت.

پس از استقلال، اختلافات ارضی متعددی بین پرو و کشورهای همسایه به وجود آمد. این اختلافات منجر به جنگ اقیانوس آرام از سال 1879 تا 1883 و همچنین درگیری‌هایی در اوایل دهه 1900 شد. در سال 1929، پرو و شیلی توافقنامه‌ای در مورد مرزها تنظیم کردند، اما این توافقنامه تا سال 1999 به‌طور کامل اجرا نشد و هنوز هم اختلافاتی در مورد مرزهای دریایی وجود دارد.

از دهه 1960، بی‌ثباتی اجتماعی منجر به یک دوره حکومت نظامی از سال 1968 تا 1980 شد. حکومت نظامی زمانی پایان یافت که ژنرال خوان ولاسکو آلوارادو در سال 1975 به دلیل سلامتی نامناسب و مشکلات مدیریتی از سمت خود برکنار و ژنرال فرانسیسکو مورالس برمودز جایگزین او شد. برمودز با تدوین قانون اساسی جدید و برگزاری انتخابات در می 1980، تلاش کرد پرو را به دموکراسی بازگرداند. در آن زمان، رئیس‌جمهور بلائونده تری دوباره انتخاب شد (او در سال 1968 سرنگون شده بود).

با وجود بازگشت به دموکراسی، پرو در دهه 1980 به دلیل مشکلات اقتصادی دچار بی‌ثباتی شد. از سال 1982 تا 1983، پدیده ال نینو باعث سیل، خشکسالی و نابودی صنعت ماهیگیری این کشور شد. علاوه بر این، دو گروه تروریستی به نام‌های Sendero Luminoso و جنبش انقلابی Tupac Amaru ظهور کردند و باعث هرج و مرج در بسیاری از مناطق کشور شدند. در سال 1985، آلن گارسیا پرز به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد و سوء مدیریت اقتصادی به دنبال آن، اقتصاد پرو را از سال 1988 تا 1990 ویران کرد.

در سال 1990، آلبرتو فوجیموری به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد و تغییرات اساسی در دولت در طول دهه 1990 ایجاد کرد. بی‌ثباتی ادامه یافت و در سال 2000، فوجیموری پس از چندین رسوایی سیاسی از سمت خود استعفا داد. در سال 2001، الخاندرو تولدو به قدرت رسید و پرو را در مسیر بازگشت به دموکراسی قرار داد. در سال 2006، آلن گارسیا پرز دوباره رئیس‌جمهور پرو شد و از آن زمان، اقتصاد و ثبات این کشور بهبود یافته است. پرو امروزه یکی از کشورهای مهم آمریکای جنوبی است که در تلاش برای توسعه و پیشرفت است.

این تاریخ پر فراز و نشیب باعث شده است که کشور پرو، امروزه به یک کشور با پتانسیل های فراوان تبدیل شود.

حکومت پرو: جمهوری مشروطه

امروزه، حکومت پرو به عنوان یک جمهوری مشروطه شناخته می‌شود. این کشور دارای یک قوه مجریه است که از رئیس دولت و رئیس حکومت (که هر دو توسط رئیس جمهور اداره می‌شوند) تشکیل شده است. قوه مقننه پرو نیز از یک مجلس واحد به نام کنگره جمهوری پرو تشکیل شده است. قوه قضاییه این کشور نیز شامل دیوان عالی دادگستری است. برای اداره محلی، پرو به 25 منطقه تقسیم شده است.

این ساختار حکومتی تلاش دارد تا با تفکیک قوا و توزیع قدرت، ثبات و کارآمدی را در اداره کشور پرو تضمین کند. تقسیمات منطقه‌ای نیز به تمرکززدایی و توسعه متوازن مناطق مختلف کمک می‌کند.

اقتصاد و کاربری زمین در پرو

اقتصاد پرو از سال 2006 روند رو به رشدی داشته است. تنوع جغرافیایی این کشور باعث شده اقتصاد آن نیز متنوع باشد. به عنوان مثال، برخی مناطق به دلیل صید ماهی شناخته می‌شوند، در حالی که مناطق دیگر دارای منابع معدنی فراوانی هستند.

صنایع اصلی در پرو شامل استخراج و پالایش مواد معدنی، فولاد، ساخت فلزات، استخراج و پالایش نفت، گاز طبیعی و مایع‌سازی گاز طبیعی، ماهیگیری، سیمان، نساجی، پوشاک و فرآوری مواد غذایی است. کشاورزی نیز بخش مهمی از اقتصاد پرو را تشکیل می‌دهد و محصولات اصلی آن شامل مارچوبه، قهوه، کاکائو، پنبه، نیشکر، برنج، سیب زمینی، ذرت، موز سبز، انگور، پرتقال، آناناس، گواوا، موز، سیب، لیمو، گلابی، گوجه فرنگی، انبه، جو، روغن نخل، گل همیشه بهار، پیاز، گندم، لوبیا، مرغ، گوشت گاو، محصولات لبنی، ماهی و خوکچه هندی است.

اقتصاد پرو ترکیبی از صنایع و کشاورزی می باشد. از این رو سرمایه گذاری در این بخش ها می تواند برای اقتصاد این کشور بسیار مفید باشد.

جغرافیا و آب و هوای پرو

پرو در قسمت غربی آمریکای جنوبی و کمی پایین‌تر از خط استوا واقع شده است. این کشور دارای توپوگرافی متنوعی است که شامل یک دشت ساحلی در غرب، کوه‌های مرتفع و ناهموار در مرکز (رشته کوه‌های آند) و یک جنگل پست در شرق است که به حوضه رودخانه آمازون منتهی می‌شود. بلندترین نقطه در پرو، نوادو هاسکاران با ارتفاع 6768 متر است.

آب و هوای پرو بر اساس توپوگرافی آن متفاوت است، اما عمدتاً در شرق گرمسیری، در غرب بیابانی و در رشته کوه‌های آند معتدل است. لیما، که در ساحل واقع شده است، دارای میانگین دمای بالای 26.5 درجه سانتیگراد در فوریه و میانگین دمای پایین 14 درجه سانتیگراد در آگوست است.

تنوع آب و هوایی پرو، این کشور را به یکی از جذاب‌ترین مقاصد گردشگری تبدیل کرده است. از سواحل گرم و آفتابی گرفته تا کوه‌های سرد و پوشیده از برف، پرو برای هر سلیقه‌ای چیزی برای ارائه دارد.