ونکوور: بزرگترین شهر بریتیش کلمبیا

ونکوور، بزرگترین شهر در استان بریتیش کلمبیا در کانادا و سومین شهر بزرگ این کشور است. بر اساس آمار سال 2006، جمعیت این شهر 578,000 نفر بوده، اما جمعیت منطقه شهری آن از دو میلیون نفر فراتر رفته است. ونکوور، مانند بسیاری از شهرهای بزرگ کانادا، دارای جمعیتی با تنوع قومی بالاست و بیش از 50% ساکنان آن، انگلیسی‌زبان بومی نیستند.

موقعیت جغرافیایی ونکوور

شهر ونکوور در ساحل غربی بریتیش کلمبیا واقع شده و مجاور تنگه جورجیا و روبروی جزیره ونکوور قرار دارد. این شهر همچنین در شمال رودخانه فریزر و بیشتر در قسمت غربی شبه‌جزیره بورارد واقع شده است. ونکوور به عنوان یکی از "شهرهای قابل زندگی" در جهان شناخته می‌شود، اما در عین حال یکی از گران‌ترین شهرهای کانادا و آمریکای شمالی نیز به شمار می‌رود. این شهر میزبان رویدادهای بین‌المللی متعددی بوده و به ویژه به دلیل میزبانی مشترک با ویستلر در بازی‌های المپیک زمستانی 2010، توجه جهانی را به خود جلب کرده است.

نکات مهمی که باید درباره ونکوور، بریتیش کلمبیا بدانید:

1. شهر ونکوور به نام جورج ونکوور، کاپیتان بریتانیایی که در سال 1792 خور بورارد را کشف کرد، نامگذاری شده است.
2. ونکوور یکی از جوانترین شهرهای کانادا است و اولین سکونتگاه اروپایی تا سال 1862، با تاسیس مزرعه مک‌لری در رودخانه فریزر، شکل نگرفت. با این حال، اعتقاد بر این است که بومیان حداقل 8,000 تا 10,000 سال پیش در منطقه ونکوور زندگی می کردند.
3. ونکوور رسماً در 6 آوریل 1886، پس از رسیدن اولین راه آهن سراسری کانادا به این منطقه، به عنوان شهر شناخته شد. مدت کوتاهی پس از آن، تقریباً تمام شهر در پی آتش‌سوزی بزرگ ونکوور در 13 ژوئن 1886 ویران شد. با این وجود، شهر به سرعت بازسازی شد و تا سال 1911 جمعیتی بالغ بر 100,000 نفر داشت.
4. امروزه، ونکوور پس از نیویورک و سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، یکی از پرجمعیت ترین شهرهای آمریکای شمالی است و در سال 2006 حدود 13,817 نفر در هر مایل مربع (5,335 نفر در هر کیلومتر مربع) جمعیت داشته است. این امر نتیجه مستقیم برنامه ریزی شهری متمرکز بر توسعه مسکونی مرتفع و چند منظوره در مقابل گسترش بی رویه شهری است. شیوه برنامه ریزی شهری ونکوور در اواخر دهه 1950 آغاز شد و در دنیای برنامه ریزی به عنوان "ونکووریسم" شناخته می شود.
5. به دلیل ونکووریسم و ​​فقدان گسترش بی رویه شهری که در سایر شهرهای بزرگ آمریکای شمالی دیده می شود، ونکوور توانسته است جمعیت زیادی را حفظ کند و همچنین فضای باز زیادی داشته باشد. در این فضای باز، پارک استنلی، یکی از بزرگترین پارک های شهری در آمریکای شمالی با مساحت تقریبی 1001 هکتار (405 هکتار) قرار دارد.
6. اقلیم ونکوور اقیانوسی یا ساحل غربی دریایی در نظر گرفته می شود و ماه های تابستان آن خشک است. میانگین حداکثر دما در ماه جولای 21 درجه سانتیگراد (71 درجه فارنهایت) است. زمستان ها در ونکوور معمولاً بارانی است و میانگین حداقل دما در ماه ژانویه 0.5 درجه سانتیگراد (33 درجه فارنهایت) است.
7. شهر ونکوور دارای مساحت کل 44 مایل مربع (114 کیلومتر مربع) است و از زمین های مسطح و تپه ای تشکیل شده است. کوه های نورث شور در نزدیکی شهر قرار دارند و بخش زیادی از منظره شهر را تسخیر کرده اند، اما در روزهای صاف، می توان کوه بیکر در واشنگتن، جزیره ونکوور و جزیره بوون در شمال شرقی را نیز دید.

در روزهای اولیه رشد خود، اقتصاد ونکوور بر اساس چوب بری و کارخانه های چوب بری بود که از سال 1867 تاسیس شدند. اگرچه جنگلداری هنوز هم بزرگترین صنعت ونکوور است، اما این شهر همچنین محل استقرار بندر مترو ونکوور است که چهارمین بندر بزرگ بر اساس تناژ در آمریکای شمالی است. دومین صنعت بزرگ ونکوور، گردشگری است زیرا این شهر یک مرکز شهری مشهور در سراسر جهان است.

شهرت ونکوور به چیست؟

ونکوور به دلیل اینکه پس از لس آنجلس و نیویورک سیتی، سومین مرکز بزرگ تولید فیلم در آمریکای شمالی است، لقب "هالیوود شمال" را گرفته است. جشنواره بین‌المللی فیلم ونکوور هر ساله در ماه سپتامبر برگزار می‌شود. موسیقی و هنرهای تجسمی نیز در این شهر بسیار رایج هستند.

ونکوور همچنین لقب دیگری با عنوان "شهر محله‌ها" دارد، زیرا به محله‌های مختلف و متنوع از نظر قومی تقسیم شده است. در گذشته، انگلیسی‌ها، اسکاتلندی‌ها و ایرلندی‌ها بزرگترین گروه‌های قومی ونکوور بودند، اما امروزه، جامعه بزرگی از چینی زبانان در این شهر وجود دارد. "ایتالیای کوچک"، "یونان‌شهر"، "ژاپن‌تاون" و "بازار پنجابی" از دیگر محله‌های قومی در ونکوور هستند.